Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 11 lutego 1997 r., III SA 1275/95

Teza

1. Przepisy wprowadzające ulgi podatkowe nie mogą być interpretowane ani z zastosowaniem wykładni rozszerzającej, ani z zastosowaniem wykładni ścieśniającej.
2. Mieszkanie zajmowane przez skarżącego od 1980 r. wraz z całym budynkiem, zmieniło w 1994 r. status prawny; stało się własnością spółdzielni mieszkaniowej. Mieszkanie to, jako lokal spółdzielczy, skarżący objął - w znaczeniu prawnym - z chwilą otrzymania przydziału na mieszkanie spółdzielcze, a więc w dniu 30 grudnia 1994 r. Stwierdzenia tego nie podważa okoliczność, że faktycznie skarżący zajmował to mieszkanie, jako niespółdzielcze, od 1980 r. do grudnia 1994 r.

Skoro zaś wkład mieszkaniowy został wniesiony w dniu 14 grudnia 1994 r., a więc przed objęciem mieszkania jako lokalu spółdzielczego, przyjąć należy, że odliczenie przez skarżącego od dochodu kwoty wydatkowanej na wkład mieszkaniowy miało podstawę w treści art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ w wersji obowiązującej w 1994 r.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przepisy wprowadzające ulgi podatkowe nie mogą być interpretowane ani z zastosowaniem wykładni rozszerzającej, ani z zastosowaniem wykładni ścieśniającej. Zasada taka była już wielokrotnie podkreślona w orzecznictwie.

Wykładnia, którą posłużyły się organy podatkowe przy rozstrzyganiu sprawy jest wykładnią ścieśniającą i nie odpowiada treści art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ w wersji obowiązującej w 1994 r. Skoro w tym przepisie była mowa o wydatku poniesionym na wkład mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej wniesiony przed objęciem lokalu lub budynku mieszkalnego, to oczywistym jest, że nie chodzi o lokal, który nie jest lokalem spółdzielczym.

Mieszkanie zajmowane przez skarżącego od 1980 r., wraz z całym budynkiem, zmieniło w 1994 r. status prawny; stało się własnością Spółdzielni Mieszkaniowej. Mieszkanie to, jako lokal spółdzielczy skarżący objął - w znaczeniu prawnym - z chwilą otrzymania przydziału na mieszkanie spółdzielcze, a więc w dniu 30 grudnia 1994 r.

Stwierdzenia tego nie podważa okoliczność, że faktycznie skarżący zajmował to mieszkanie, jako niespółdzielcze, od 1980 r. do grudnia 1994 r.

Skoro zaś wkład mieszkaniowy został wniesiony w dniu 14 grudnia 1994 r., a więc przed objęciem mieszkania jako lokalu spółdzielczego, przyjąć należy, że odliczenie przez skarżącego od dochodu kwoty wydatkowanej na wkład mieszkaniowy, miało podstawę w treści przepisu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w wersji obowiązującej w 1994 r., przy zastosowaniu ścisłej, a nie ścieśniającej interpretacji tego przepisu, jaką zastosowały organy podatkowe.

Okoliczność, że skarżący posiadał "książeczkę mieszkaniową" z pełnym wkładem od 1974 r. - nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Istotne jest, jak już była o tym mowa, że wkład mieszkaniowy do spółdzielni, skarżący wniósł 14 grudnia 1994 r., a mieszkanie - jako lokal spółdzielczy - objął w dniu 30 grudnia 1994 r.

W tych okolicznościach, z powodu naruszenia przepisu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, naruszenia, które miało wpływ na wynik sprawy - Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na zasadzie art. 207 par. 2 pkt 1 oraz art. 208 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/.

Wprawdzie skarżący wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji, a wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego ma w zasadzie charakter kasacyjny, a więc nie może jej zmienić, ale zważywszy na to, że w świetle art. 206 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi - mimo niewłaściwego sformułowania żądania skargi, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął sprawę w oparciu o przepis art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa.