Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący podmiot błędnie utożsamia utratę mocy obowiązującej umowy z racji niedopełnienia czynności rejestracji z jej nieważnością. Jest rzeczą bezsporną, iż ustawodawca wprowadził obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej już w momencie dokonania czynności. Wskazał on zarazem enumeratywnie okoliczności kwalifikujące do zwrotu opłaty. Utrata mocy przez umowę z powodu niedopełnienia obowiązku rejestracji nie odpowiada żadnej z wyliczonych w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o opłacie skarbowej przesłanek, w szczególności zaś nie może być ujmowana w kategoriach nieważności czynności cywilnoprawnej.
Wzmiankowane pojęcie posiada - tak w literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie sądowym - ściśle sprecyzowane znaczenie. Należy podkreślić, iż zawarta umowa spółki nie była dotknięta wadą powodującą jej bezwzględną nieważność.
Czynność, o której mowa nie została też podjęta pod wpływem błędu lub podstępu /nieważność względna/. Przyczyną utraty mocy obowiązującej przez umowę była w istocie rezygnacja z podjęcia działalności gospodarczej, tj. okoliczność, która wystąpiła już po zawarciu umowy.
W tym stanie rzeczy, Sąd - na mocy art. 207 par. 5 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - orzekł jak w sentencji.