Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 17 listopada 1995 r., III SA 137/95

Teza

Oddanie na czas oznaczony do odpłatnego korzystania mienia przedsiębiorstwa państwowego zlikwidowanego na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych /Dz.U. nr 51 poz. 298 ze zm./ nie powoduje przejścia na użytkownika tego mienia prawa do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę (...) Zakładów Poligraficznych "D.-P." spółka z o.o. na postanowienie Izby Skarbowej w (...) z dnia 19 grudnia 1994 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania.

Uzasadnienie

Urząd Skarbowy w A.K. decyzją z dnia 4 listopada 1994 r., wydaną na podstawie art. 2 w związku z art. 4, 5 i 25 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, odmówił zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 543 810 000 zł, wykazanej w deklaracji podatkowej VAT za wrzesień 1994 r. złożonej przez likwidatora (...) Zakładów Poligraficznych "P.-D." w likwidacji. W uzasadnieniu tej decyzji podano, że skoro podatnik zgłosił w dniu 27 września 1994 r. zaprzestanie z dniem 30 września 1994 r. działalności podlegającej opodatkowaniu, co było podstawą unieważnienia numeru identyfikacji podatkowej i wykreślenia podatnika z rejestru, to stosownie do art. 25 ust. 3 powołanej ustawy z 1993 r. zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie może nastąpić.

W odwołaniu od tej decyzji, złożonym przez (...) Zakłady Poligraficzne "D.-P." spółka z o.o., zakwestionowano powyższą decyzję i podano, że zarządzeniem Wojewody (...) z dnia 16 czerwca 1994 r. Zakłady "P.-D." zostały postawione w stan likwidacji w celu oddania mienia na czas oznaczony mającej się zawiązać spółce do odpłatnego korzystania. W dniu 21 września 1994 r. Sąd Rejonowy w (...) zarejestrował spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (...) Zakłady Poligraficzne "D.-P." w rejestrze handlowym, a w wyniku porozumienia zawartego w dniu 31 sierpnia 1994 r. przez zarząd spółki z likwidatorem Zakładów "P.-D." spółka przejęła wartości materialne i prawne, składniki rzeczowe i finansowe oraz prawa i zobowiązania likwidowanych Zakładów. W tej sytuacji likwidator dokonał zgłoszenia o zaprzestaniu działalności podlegającej opodatkowaniu z dniem 30 września, a zarząd nowo powstałej spółki dokonał jej zgłoszenia rejestracyjnego z podaniem daty rozpoczęcia działalności 1 października 1994 r. W dniu 4 listopada 1994 r. pomiędzy Wojewodą (...) a zarządem spółki "D.-P." zawarto umowę, na mocy której przekazano spółce do odpłatnego korzystania wszystkie składniki materialne i niematerialne Zakładów "P.-D.". Spółka więc jest następcą prawnym tych Zakładów, a skoro tak, to zwrot podatku od towarów i usług za wrzesień 1994 r. w wysokości 543 810 000 zł przysługujący tym Zakładom na mocy art. 21 ust. 3 cytowanej ustawy z 1993 r. należy się spółce. Artykuł 25 ust. 3 omawianej ustawy nie ma w sprawie zastosowania.

Izba Skarbowa w (...) postanowieniem z dnia 19 grudnia 1994 r., wydanym na mocy art. 134 Kpa, stwierdziła niedopuszczalność odwołania spółki, gdyż decyzja organu I instancji dotyczyła (...) Zakładów Poligraficznych "P.-D."

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego (...) Zakłady Poligraficzne "D.-P." zarzuciły naruszenie art. 30 par. 4 Kpa w związku z art. 551 i 552 Kc i podtrzymały pogląd, że skarżąca spółka jest następcą prawnym zlikwidowanych Zakładów "P.-D.", gdyż otrzymała odpłatnie na czas oznaczony mienie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55[1] Kc. Jest więc uprawniona do wniesienia odwołania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Niesporne jest w sprawie, że adresatem decyzji organu I instancji było przedsiębiorstwo państwowe (...) Zakłady Poligraficzne "P.-D.", a odwołanie od tej decyzji wniosły (...) Zakłady Poligraficzne "D.-P." spółka z o.o.

Z zarządzenia Wojewody (...) z dnia 16 czerwca 1994 r. oraz z umowy notarialnej z dnia 4 listopada 1994 r. wynika, że Zakłady "P.-D." zostały zlikwidowane przez organ założycielski /Wojewodę/ w trybie określonym w art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych /Dz.U. nr 51 poz. 298 ze zm./, a następnie przedsiębiorstwo to w rozumieniu art. 55[1] Kc oddano na czas oznaczony do odpłatnego korzystania spółce z o.o. "D.-P.".

Wymieniona wyżej umowa notarialna wywiera wyłącznie skutki cywilnoprawne. Jej przedmiotem, co już niejednokrotnie podkreślano w orzecznictwie NSA, nie mogą być kwestie dotyczące finansów publicznych, a więc również podatków. Zagadnienia dotyczące podatków bowiem są rozstrzygane w przepisach prawa podatkowego. Żaden z przepisów tego prawa, jak również unormowania powołanej wyżej ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nie dają podstawy do uznania skarżącej spółki za sukcesora byłych Zakładów "P.-D". Nastąpiło przerwanie bytu prawnego tych Zakładów, z czym łączyła się utrata prawa do zwrotu różnicy podatku należnego na podstawie art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, oraz powstanie nowego podmiotu gospodarczego - spółki "D.-P.".

W konkluzji należy stwierdzić, że oddanie na czas oznaczony do odpłatnego korzystania mienia przedsiębiorstwa państwowego zlikwidowanego na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 3 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nie powoduje przejścia na użytkownika tego mienia prawa do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Skoro więc spółka "D.-P." nie jest w tym zakresie sukcesorem Zakładów "P.-D.", to nie ma interesu prawnego w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy, a więc i przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy zasadnie stwierdził niedopuszczalność odwołania spółki "D.-P." na podstawie art. 134 Kpa.

Uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione z wyżej podanych przyczyn, na mocy art. 207 par. 5 Kpa /w związku z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzeczono jak w sentencji wyroku.