Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 3 kwietnia 1998 r., III SA 1409/96

Teza

Samodzielną podstawą przyznania ulgi nie może być przepis art. 26 ust. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./.

Przepis ten nie wprowadza do zamkniętego katalogu z art. 26 ust. 1 cytowanej ustawy dodatkowego odliczenia z podstawy opodatkowania kwot wydatkowanych na spłatę kredytu, zaciągniętego na cele wymienione w ust. 1 pkt 5 i 6, lecz określa sposób rozliczenia wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe, finansowanych w całości lub w części z tego kredytu.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "b" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416/ podatnikom tego podatku przysługują ulgi z tytułu wydatków poniesionych w roku podatkowym na cele mieszkaniowe podatnika przeznaczonych m.in. na budowę domu. Podstawą do zastosowania ulgi są udokumentowane wydatki poniesione przez podatnika na cele mieszkaniowe.

Ciężar dokumentowania wydatków związanych z inwestycją budowlaną spoczywa na podatnikach. Takimi dokumentami nie są załączone przez podatniczkę dowody spłaty kredytu hipotecznego z 1994 r. w kwocie 73.609.400 zł /w tym spłaty własne w kwocie 31.018.900 zł i dokonane wraz z córką w kwocie 42.590.500 zł/.

W ocenie Sądu samodzielną podstawą przyznania ulgi nie może być przepis art. 26 ust. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu opublikowanym w Dzienniku Ustaw z 10.09.1991 nr 80 poz. 350. Przepis ten, na który powołał się na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej, nie wprowadza do zamkniętego katalogu z art. 26 ust. 1 cytowanej ustawy dodatkowego odliczenia z podstawy opodatkowania kwot wydatkowanych na spłatę kredytu, zaciągniętego na cele wymienione w ust. 1 pkt 5 i 6, lecz określa sposób rozliczenia wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe, finansowanych w całości lub w części z tego kredytu /por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 1993 r., III SA 178/93 - OSP 1995 z. 1 poz. 22/.

Nietrafny jest również zarzut podatniczki, że organy podatkowe nie uwzględniły faktu, że skarżąca złożyła zeznanie podatkowe dla osoby samotnie wychowującej małoletnie dziecko.

Z decyzji Izby Skarbowej z dnia 30.08.1996 r. jednoznacznie wynika, że Jadwiga S. w 1994 r. spełniała warunki do opodatkowania wspólnie z dzieckiem i że ten fakt został uwzględniony. Podatek bowiem został ustalony z uwzględnieniem "0" dochodu małoletniego dziecka w sposób następujący:

dochód - 303.916.000 zł połowa dochodu - 151.958.000 zł podstawa opodatkowania - 151.958.000 zł podatek - 38.039.000 zł łączny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1994 r. w kwocie 76.078.000 zł /7.607,80 zł po denominacji/.

Reasumując powyższe rozważania Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i skargę, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, oddalił.