Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 3 kwietnia 1998 r., sygn. akt III SA 1420/96

Teza

Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje pod względem zgodności z prawem zaskarżone akty organów administracji /w tym decyzje i postanowienia/, nie jest natomiast organem odwoławczym w stosunku do organów administracji, nie może też przywrócić terminu zaniedbanego w postępowaniu administracyjnym /art. 59 Kpa./.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W związku z treścią skargi oraz zawartą w niej prośbą pod adresem Sądu należy wyjaśnić, że Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje pod względem zgodności z prawem zaskarżone akty organów administracji /w tym decyzje i postanowienia/, nie jest natomiast organem odwoławczym w stosunku do organów administracji, nie może też przywrócić terminu zaniedbanego w postępowaniu administracyjnym /art. 59 Kpa/.

Rozpatrując w granicach swojej właściwości skargę wniesioną w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie Izby Skarbowej w W. wydane zostało z naruszeniem prawa.

Przekroczenie przez skarżącego ustawowego, 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia 18.06.1996 r. jest bezsporne.

O trybie i terminie wniesienia odwołania skarżący został prawidłowo pouczony w uzasadnieniu decyzji Urzędu Skarbowego.

Wnosząc odwołanie z opóźnieniem skarżący nie wystąpił z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, które zawierałoby uprawdopodobnienie, że naruszenie terminu nastąpiło bez jego winy /art. 58 Kpa/.

W tej sytuacji Izba Skarbowa w W., jako organ odwoławczy - zgodnie z art. 134 Kpa - obowiązana była wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania i pozostawić je bez merytorycznego rozpatrzenia.

Z tych względów, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.