Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 12 maja 1993 r., sygn. akt III SA 1433/92

Teza

1. Pojęcie targowiska określone w art. 15 ust. 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ nie jest tożsame z pojęciem targowiska określonym w art. 1 ust. 1 dekretu z 2 stycznia 1951 r. o targach i targowiskach /Dz.U. nr 41 poz. 312; zm. Dz.U. 1990 nr 34 poz. 198/.

Pojęcie to w pierwszym z tych aktów prawnych ustanowione jest wyłącznie dla celów tej ustawy, tj. dla pobierania opłaty targowej. Oznacza w istocie tylko to, że pobór opłaty targowej następuje w każdym z miejsc określonych w art. 15 ust. 2 tej ustawy, jeśli w tych miejscach prowadzony jest handel.

Natomiast drugi z tych aktów prawnych odnosi się do targowiska jako prawnie określonej organizacji, stanowiącej zespół terenowo-budowlany przeznaczony do handlu. Stosownie do art. 4 i 5 tego dekretu, prowadzenie targowisk jest zadaniem własnym gminy przy czym również "Gmina ustala lokalizację targowisk (...)".

2. Do wydania decyzji o lokalizacji targowiska na terenie gminy kompetentny jest wójt lub burmistrz /art. 39 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm.: art. 1 pkt 25 lit. "m" ustawy z 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz.U. nr 34 poz. 198 ze zm./.