Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 10 kwietnia 1998 r., sygn. akt III SA 1450/96

Teza

Zgodnie z treścią par. 5 ust. 2 zarządzenia z dnia 4 lipca 1994 r. w sprawie częściowego zaniechania poboru niektórych podatków i innych należności, do których stosuje się przepisy o zobowiązaniach podatkowych, oraz warunków tego zaniechania /M.P. nr 18 poz. 137/ w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, urząd skarbowy wydaje odrębną decyzję, rozkładającą spłatę pozostałych zaległości na raty.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią par. 5 ust. 2 zarządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 1994 r. w sprawie częściowego zaniechania poboru niektórych podatków i innych należności, do których stosuje się przepisy o zobowiązaniach podatkowych, oraz warunków tego zaniechania /M.P. nr 18 poz. 137/ w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, urząd skarbowy wydaje odrębną decyzję, rozkładającą spłatę pozostałych zaległości na raty. Jakkolwiek gramatyczna wykładnia tego przepisu wskazuje, że urząd skarbowy powinien wydać odrębną /oddzielną od stwierdzającej spełnienie warunków zarządzenia, o których mowa w par. 1 oraz par. 3/ decyzję to w ocenie Sądu organ podatkowy nie naruszył prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Decyzja Urzędu Skarbowego z dnia 15.03.1996 r. zawiera wszystkie elementy o jakich mowa w cytowanym wyżej ust. z par. 5 i w żaden sposób nie narusza praw podatnika. Również w skardze poza zarzutem czysto formalnym strona nie zgłoszona żadnych innych zastrzeżeń.

Z tych względów, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.