Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 10 marca 1986 r., sygn. akt III SA 1459/85

Teza

Prawo celne ustanawiając w art. 11 ust. 1 zasadę, że przywóz towarów z zagranicy i wywóz towarów za granicę może odbywać się tylko za pozwoleniem, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w ust. 2 pkt 2 tego artykułu upoważniła Ministra Handlu Zagranicznego do określenia wypadków, w których przywóz towarów z zagranicy lub wywóz za granicę nie wymaga pozwolenia.

Wypadki takie Minister określił w rozporządzeniu z dnia 18 marca 1983 r. w sprawie ceł i pozwoleń na towary przywożone i na towary wywożone w niehandlowym obrocie towarowym z zagranicą /Dz.U. nr 18 poz. 82; zm. Dz.U. 1984 nr 38 poz. 198/, którego integralną część stanowi taryfa celna przywozowa, m.in. w odniesieniu do pistoletów startowych i pistoletów obronnych na naboje gazowe oraz pozostałego sprzętu.

W odniesieniu do tego rodzaju towarów w przywozie z zagranicy wprowadzony został jedynie wymóg uiszczenia określonego taryfą celną cła przywozowego.

Tym samym Minister dokonał oceny, że tego rodzaju pistolety wraz z nabojami nie są przedmiotami, w odniesieniu do których obowiązuje zakaz przywozu określony w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 26 marca 1975 r - Prawo celne /Dz.U. 1984 nr 57 poz. 290 ze zm./ i orzeczenie przepadku na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy.

Sentencja

1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Urzędu Celnego (...).