Uzasadnienie
Zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu wobec stwierdzenia w jej treści uchybień przepisom postępowania administracyjnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Działając na podstawie art. 206 Kpa Sąd wziął pod uwagę nie objęty zarzutami skargi błąd w zakresie rozumienia istoty postępowania odwoławczego. Powołanie się przez organ II instancji na niemożność ingerowania w sferę objętą uznaniem administracyjnym organu I instancji świadczy o błędnym sytuowaniu się przez Kolegium Odwoławcze w roli organu kontrolującego wyłącznie zasadność zarzutów podniesionych w stosunku do decyzji organu I instancji, a nawet organu oceniającego wyłącznie legalność /zgodność z prawem/ decyzji organu I instancji. Artykuł 138 Kpa ukształtował postępowanie przed organem odwoławczym jako postępowanie merytoryczne /apelacyjne/.
Do postępowania tego mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organem I instancji /art. 140 Kpa/. Powszechnie w związku z tym podkreśla się w doktrynie i pogląd ten akceptuje Naczelny Sąd Administracyjny, że istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozpatrzeniu tej samej sprawy administracyjnej.
Z tego powodu w decyzji swojej Kolegium Odwoławcze winno zaprezentować własną ocenę argumentów podatniczki przemawiających, jej zdaniem, za umorzeniem zaległości podatkowych, jak wymaga tego art. 107 par. 3 Kpa.