Uzasadnienie
Minister Przekształceń Własnościowych 26 lipca 1995 r. wydał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie dodatkowego zwolnienia od podatku dochodowego dla spółki z udziałem zagranicznym pod firmą A Sp. z o.o. z siedzibą we W. Strona, wnioskiem z dnia 18 sierpnia 1995 r., złożyła do Ministra Przekształceń Własnościowych prośbę o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Minister Przekształceń Własnościowych decyzją z dnia 30 sierpnia 1995 r. utrzymał w mocy postanowienie decyzji Ministra Przekształceń Własnościowych z dnia 26 lipca 1995 r.
W uzasadnieniu decyzji podał, że obecnie obowiązująca ustawa o spółkach z udziałem zagranicznym nie przewiduje uprawnień, o jakie ubiega się spółka A Sp. z o.o. Zakres kompetencji Ministra Przekształceń Własnościowych sprowadza się jedynie do zaopiniowania wniosków w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego dla spółek powstałych na mocy przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253 ze zm./ w świetle warunków określonych w art.
- Obecnie obowiązująca ustawa nie przewiduje przedłużeń ulg podatkowych dla spółek powstałych na mocy przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. Zgodnie z treścią art. 38 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. ze zwolnień podatkowych wykluczone są podmioty, które w przeszłości skorzystały z ulg podatkowych, chyba że złożyły oświadczenie, o którym mowa w art. 37 ust. 2.
Przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. przewiduje prawo do korzystania z ulg nabytych do czasu ich wyczerpania. Oznacza to, że z ulg korzystają jedynie te spółki, które rozpoczęły działalność korzystając z ulgi ustawowej /art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r./, a także te spółki, które nadto otrzymały ulgę fakultatywną wydaną na wniosek spółki, złożony do 4 lipca 1991 r.
Od decyzji tej strona wniosła skargę do NSA, zarzucając jej naruszenie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym, polegające na błędnym przyjęciu, iż wobec skarżącego nie stosuje się przepisu art. 23 tej ustawy.
W uzasadnieniu skargi strona podała, że jakkolwiek A - Spółka z udziałem kapitału zagranicznego uzyskała zezwolenie na jej utworzenie, a następnie prowadzenie działalności na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych, jednakże jej utworzenie nastąpiło już pod rządami ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r., która obowiązywała od 4 lipca 1991 r., albowiem akt notarialny podpisany został 10 lipca 1991 r.
Zdaniem skarżącego nie jest trafne stwierdzenie Ministra Przekształceń Własnościowych, iż do spółki stosuje się przepis art. 38, który ograniczył możliwość korzystania z uprawnień z art. 23 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. Ustawodawca wyraźnie stwierdził, iż z dobrodziejstwa art. 23 nie mogą skorzystać spółki wymienione w art. 34-36. Skarżąca spółka mieści się wśród spółek, o których mówi art. 37, który to przepis nie został wymieniony w art. 38.
Ustawodawca nie wykluczył możliwości, by spółki tworzone już pod rządami nowej ustawy, które korzystać mogły z udzielonych im wcześniej uprawnień, przewidzianych w ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r., mogły się następnie ubiegać o zwolnienie od podatku dochodowego, zgodnie z art. 23.
Zdaniem skarżącego Minister Przekształceń Własnościowych nie powinien stosować wykładni rozszerzającej, która to interpretacja działa na niekorzyść skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Minister Przekształceń Własnościowych wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W sprawie bezsporne jest, że 10 lipca 1991 r. aktem notarialnym zawarto umowę Spółki z o.o. pod nazwą A. Jak wynika z par. 4 tegoż aktu notarialnego, spółka działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325 ze zm./.
Na podstawie przepisów tej ustawy /art. 13/ zarząd spółki zawiadomił Agencję do Spraw Inwestycji Zagranicznych, że 8 sierpnia 1991 r. postanowieniem Sądu Rejonowego dla W., Spółka z o.o. A została wpisana do rejestru - (...). Jednocześnie poinformował, że jeśli spółka skorzysta z możliwości zrezygnowania z ulg i zwolnień podatkowych na rzecz prawa do transferu dochodów, o których mowa w art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym, to oświadczenie w tej sprawie zostanie złożone niezwłocznie po podjęciu takiej decyzji.
Ponieważ takiego oświadczenia spółka nie złożyła, to nie mógł mieć w stosunku do niej zastosowania art. 23 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253 ze zm./, który reguluje tryb i zasady przyznawania ulg podatkowych na podstawie nowych przepisów.
Strona skarżąca nie skorzystała również z możliwości przedłużenia otrzymanego na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. zwolnienia podatkowego, jaką dawał jej wówczas art. 28 ust.
- W aktualnym stanie prawnym nie jest możliwe przedłużenie otrzymanej wcześniej ulgi podatkowej, gdyż ustawa z dnia 23 grudnia 1988 r., która taką możliwość przewidywała, została uchylona mocą art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym.
W tym stanie rzeczy sąd podzielił argumenty podniesione przez Ministra Przekształceń Własnościowych, że w sytuacji, gdy wnioski w sprawie wydania zezwolenia na utworzenie spółki, nie rozpatrzone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r., podlegają rozpatrzeniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r., powstała w ten sposób spółka na mocy art. 38 w zw. z art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. nie może być podmiotem uprawnień przewidzianych w art. 23 tej ustawy.
Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. spółki, na których utworzenie zostały wydane zezwolenia m.in. na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r., korzystają z przysługujących im na podstawie tej ustawy ulg i zwolnień podatkowych do czasu ich wyczerpania.
Natomiast argumenty pozaprawne, o których mowa na drugiej stronie skargi, nie mogły być przedmiotem oceny sądu z uwagi na treść art. 196 par. 1 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 207 par. 5 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, należało orzec, jak w sentencji.