Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 29 czerwca 1994 r., sygn. akt III SA 1529/93

Tezy

Art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ stanowi, że na wniosek podatnika termin płatności podatku może być odroczony lub płatność podatku rozłożona na raty. Z tak sformułowanego przepisu wynika, że ustawodawca pozostawił uznaniu organów podatkowych czy i w jakim zakresie uzasadnione jest w okolicznościach konkretnej sprawy rozłożenie na raty płatności należnego podatku.

Sądowa kontrola tego rodzaju decyzji uznaniowych sprowadza się więc tylko do badania poprawności postępowania dowodowo-wyjaśniającego i jego oceny, gdyż samo uznanie uchyla się spod kontroli Sądu.