Zamieszczanie przez wydawnictwo własnych ogłoszeń reklamowych, dotyczących wydawanego przez siebie tytułu, we własnych czasopismach nie stanowi usługi w rozumieniu art. 2 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./.
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Zaskarżoną decyzją izba skarbowa utrzymała w mocy decyzję urzędu skarbowego z 28 grudnia 1994 r., którą ustalone zostało zobowiązanie podatkowe od materiałów własnych, publikowanych w czasopismach własnych Wydawnictwa sp. z o.o. Zarówno rozstrzygnięcie decyzji organu I, jak i II instancji, przesądzają, iż na podstawie przepisu art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym należy naliczać podatek VAT od ogłoszeń własnych umieszczonych w wydawanych przez wydawnictwo tygodnikach "T. W." i "T. T.", albowiem reklama czasopisma "Ś. K." przekazała czytelnikom informacje poza siedzibą spółki.
W skardze do NSA podatnik twierdził, że umieszczenie informacji dotyczących własnych czasopism we własnych wydawnictwach nie stanowi świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy. Jest to faktycznie strata firmy, ponieważ informacja znajdowała się na miejscu, którego nie udało się sprzedać. Strona uważa, że skoro przekazanie towarów oraz świadczenie usług na potrzeby osobiste podlega opodatkowaniu VAT /art. 2 ust. 3 pkt 2/, to należy uważać, że na potrzeby podatnika - jako firmy - świadczenie usług nie podlega opodatkowaniu.
W odpowiedzi na skargę izba skarbowa wniosła o jej oddalenie.
Zaprezentowana przez organy podatkowe wykładnia przepisu art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, polegająca na przyjęciu, iż publikowanie ogłoszeń reklamujących tygodnik "Ś. K." w innych wydawanych przez Wydawnictwo sp z o. o. czasopismach, tj. "T. T." i "T. W.", stanowi świadczenie usług na potrzeby reklamy w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu, jest błędna. Zamieszczanie przez skarżące wydawnictwo własnych ogłoszeń reklamowych, dotyczących wydawanego przez siebie tytułu, we własnych czasopismach nie stanowi usługi w rozumieniu art. 2 ust. 3 pkt 1 i 2 cytowanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, w związku z tym tego typu usługi "autoreklamy" prasowej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podkreślić należy, iż podobny pogląd wyraził Adam Wesołowski Dyrektor Departamentu Podatków Pośrednich Ministerstwa Finansów w piśmie z 19 marca 1996 r. PP3-8222-275/96/ERO adresowanym do Unii Wydawców Prasy. Inna rozszerzająca wykładnia tego przepisu prowadziłaby de facto do podwójnego opodatkowania tej samej czynności; raz - opodatkowaniu podlegałaby sprzedaż określonego tytułu prasowego i dwa - zamieszczona w tymże tytule prasowym reklama innego własnego czasopisma. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 55 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.