Uzasadnienie
B. i M. M. dnia [...] marca 2003r. złożyli do Prezydenta Miasta L. pismo oznaczone przez nich jako skarga. Prezydent pismo to przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze z treści pisma wniosło, iż stanowi ono zażalenie na nierozpoznanie przez Prezydenta Miasta L. wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie ustalenia na rok 2003 podatku od nieruchomości położonej w L. oznaczonej jako działka Ew. nr [...] obręb [...] i stosownie do art. 141§2 Ordynacji podatkowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2003r. wyznaczyła Prezydentowi termin do rozpoznania powyższej sprawy.
Na postanowienie to strona złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając iż:
- - nierozpoznano sprawy merytorycznie,
- - żle określono przedmiot żądania, bowiem skarga dotyczyła zmian dokonanych w ewidencji gruntów, a nie wysokości podatku od nieruchomości.
Skarżąca wniosła o wydanie decyzji dotyczącej klasyfikacji gruntu zgodnie ze stanem faktycznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) Sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty.
Na postanowienie organu administracji wyznaczające w trybie art. 141 § 2 Ordynacji podatkowej dodatkowy termin załatwienia sprawy nie służy zażalenie. W konsekwencji przyjąć należy, że skarga na to postanowienie jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58§1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu.
Wyjaśnić należy skarżącej, że merytoryczne rozstrzygnięcie zasadności jej zarzutów co do sposobu rozpatrzenia jej sprawy może nastąpić wyłącznie po wniesieniu skargi za pośrednictwem organu wyższego stopnia nad organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o wydanie orzeczenia w przedmiocie sprostowania zapisów w ewidencji gruntów, po wydaniu orzeczenia i po wyczerpaniu trybu odwoławczego do właściwego dla danej sprawy organu wyższego stopnia.
Skarga na bezczynność może być wniesiona do Sądu po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.
O zwrocie kosztów sądowych orzeczono stosownie do art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 czerwca 1967 o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2002/9/88 – tekst jedn.ze zm.) w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) i art. 97 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.)