Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 8 czerwca 1994 r., sygn. akt III SA 1565/93

Teza

  1. Przepis par. 30 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 stycznia 1991 r. w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości /Dz.U. nr 10 poz. 35 ze zm./ nie może być traktowany jako rozszerzenie katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodu, które to wyłączenia enumeratywnie wyliczono w art. 13 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym /t.j. Dz.U. 1989 nr 27 poz. 147 ze zm./.
  2. Art. 13 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy o podatku dochodowym nie posługiwał się terminem "inwestycja", lecz mówił o wydatkach na nabycie lub wytworzenie środka trwałego. Treść ustępu 1 była zatem węższa od pojęcia prac inwestycyjnych.
  3. Art. 11 tej ustawy pozwalał odliczać od przychodów koszty, które miały wpływ na ich uzyskanie, a nie koszty służące osiągnięciu przychodu w roku następnym. Świadczy o tym wyraz "ich", odnoszący się do przychodów osiągniętych w roku podatkowym.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.