Uzasadnienie
Decyzją z 27 sierpnia 1991 r. dyrektor UC w K. dokonał zwolnienia od cła folii i tapet przywiezionych przez jedną ze spółek joint ventures. Prezes GUC, działając w trybie nadzoru, stwierdził nieważność decyzji dyrektora UC w przedmiotowej sprawie, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, podnosząc w uzasadnieniu, że art. 37 ust. 5 stanowi odesłanie do art. 30 ust. 1 ustawy z 1988 r. Sprowadzony przez spółkę towar został zaimportowany w celu wykorzystania do produkcji materiałów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, a więc jako taki - zdaniem prezesa GUC - nie podlega zwolnieniu od cła.
Spółka zaskarżyła decyzję prezesa GUC, zarzucając niewłaściwą interpretację art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym. Stronna skarżąca jest zdania, że na podstawie tego przepisu korzysta z mocy ustawy ze zwolnienia od cła przywozowego w okresie 3 lat od daty utworzenia spółki, oczywiście w zakresie przedmiotu działalności określonej w zezwoleniu. Sprowadzone tapety i folia mieszczą się w pojęciu przedmiotu działalności gospodarczej spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny skargę oddalił.
W obszernym uzasadnieniu NSA stwierdził, że ustawa z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym //Dz.U. nr 60 poz. 253 ze zm./ uchyliła w całości ustawę z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325 ze zm./, w tym także jej art. 30 dotyczący zwolnień celnych. Równocześnie dokonano przekształcenia spółek utworzonych na podstawie ustawy z 1988 r. w spółki w rozumieniu przepisów o spółkach z udziałem zagranicznym. W związku z powyższym, w celu zachowania praw nabytych. ustawodawca w art. 37 ust. 5 postanowił. że spółki utworzone na podstawie uchylonej ustawy korzystają ze zwolnień od cła w zakresie przedmiotu działalności gospodarczej, określonej w zezwoleniu.
W świetle powyższego unormowania, stanowisko prezesa GUC, że art. 37 ust. 5 ustawy z 1991 r. nakazuje stosowanie art. 30 ustawy z 1988 r. w odniesieniu do spółek utworzonych na podstawie przepisów tej ustawy, nie znajduje uzasadnienia.
Zasady i warunki zwolnień celnych, zawarte w art. 37 ust. 5 ustawy z 1991 r., stanowią odrębną regulację prawną. Jest to jednak przepis przejściowy. Funkcja przepisów przejściowych jest przede wszystkim unormowanie kwestii związanych z oddziaływaniem nowego prawa na stosunki prawne powstałe wcześniej. przed jego wejściem w życie. Stosownie do tej reguły, art. 37 ust. 5 ustawy z 1991 r. normuje sprawi zwolnień celnych przewidzianych w artykule 30 ustawy z 1988 r. i do tego ogranicza się w istocie rzeczywista jego rola. Uznanie, że art. 37 ust. 5 rozszerza zakres zwolnień przewidzianych w uchylonym przepisie byłoby sprzeczne z funkcją tej normy jako przepisu przejściowego.
NSA uznał ponadto, że przedmiot działalności określonej w przepisie art. 37 ust. 5 dotyczy w istocie zakresu działalności określonej w zezwoleniu, a nie przedmiotu działalności w rozumieniu art. 30 uchylonej ustawy. Tak więc ze zwolnień od cła przywozowego, na podstawie powyższego przepisu mogą korzystać spółki z udziałem zagranicznym w okresie 3 lat od ich utworzenia na podstawie zezwolenia prezesa Agencji ds. Inwestycji Zagranicznych, jeżeli sprowadzone przez nie przedmioty mają służyć potrzebom własnym spółki i nie są przeznaczone do obrotu handlowego. W przepisie tym chodzi o umożliwienie, w trybie szczególnego wyjątku, skorzystania przez uprawnione podmioty ze zwolnień celnych przedmiotów i innych środków służących do prowadzenia określonej w zezwoleniu działalności gospodarczej, zużywających się stopniowo i nie przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu handlowego.
Przyjęcie innej interpretacji nakazywałoby zwolnić od cła wszystkie importowane i odsprzedawane towary, co niewątpliwie nie było zamiarem ustawodawcy.
Ponadto NSA podkreślił, że celem ustawodawcy było ograniczenie w ustawie z 1991 r. zakresu zwolnień celnych dla spółek z udziałem zagranicznym, a nie ich rozszerzanie, czego wyrazem jest fakt, że nowo utworzone spółki mogą korzystać ze zwolnień celnych tylko w stosunku do środków trwałych stanowiących przedmiot wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego i to pod warunkiem nieodstępowania takiego przedmiotu przez 3 lata od daty odprawy celnej. W tym kontekście przyjęcie, że przepis przejściowy rozszerzył zakres zwolnień przewidzianych w przepisie uchylonym nie znajduje uzasadnienia.