Uzasadnienie
R. prowadzący w miejscowości K. hodowlę kur-niosek początkowo wykazali, że posiadają 9.900 szt. kurcząt, a następnie, przy okazji ponownego rozpatrywania sprawy, 9.329 szt. kurcząt. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. dwoma decyzjami z 16.4.1992 r. ustalił podatnikom zaliczki na podatek dochodowy od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej w kwocie po 13.040.850 zł miesięcznie. Od decyzji tych zostały wniesione odwołania, w których odwołujący zarzucili, że decyzje te są dla nich krzywdzące, gdyż, ich zdaniem, kwota zaliczek powinna obejmować cały cykl produkcyjny tj. od dnia wstawienia do momentu likwidacji stada, a więc 18 miesięcy, albo też jedynie okres od rozpoczęcia nośności tj. po osiągnięciu przez kury 22 tygodni do końca produkcji.
Izba Skarbowa w Ł. decyzją z 15.5.1992 r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu odwołano się od treści tabeli rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm specjalnych dochodu rocznego stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1991 r. /Dz.U. nr 124 poz. 553/ i podano, że zgodnie z par. 2 rozporządzenia, zaliczki zostały ustalone nie na cykl produkcyjny, lecz na rok. W sytuacji odwołujących cykl rozpoczął się 1 marca i będzie trwał w 1992 r. 10 miesięcy, na tyle też ustalono zaliczki. Zaś w roku następnym podatek zostanie ustalony na dalsze 8 miesięcy, a więc łącznie na 18 miesięcy. Nadmieniono także, że obowiązek podatkowy w hodowli drobiu nieśnego powstaje od momentu wstawienia kurcząt na fermę, a nie z datą osiągnięcia przez nie okresu nieśności, z tym jednak, że ze względu na to, iż ilość sztuk drobiu przeznaczonego na nioski się zmienia, do ustalenia dochodu ostatecznego przyjmowana jest ilość drobiu w dacie wejścia w okres nieśności. Nie jest to natomiast możliwe przy zaliczkach na poczet podatku.
Skargę na te decyzje wnieśli małżonkowie R. do NSA, zarzucając, iż są one niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego, bez bliższego jednak sprecyzowania, o jakie przepisy chodzi. W uzasadnieniu ponowiono argumentację podnoszoną w odwołaniu i zarzucono, że w par. 6 lit. "f" załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1991 r. mowa jest o kurach, a nie o kurczętach. Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie z przyczyn podanych w zaskarżonych decyzjach. Dodatkowo podano, że istnieje możliwość liczenia dochodu od daty wejścia kur w okres nieśności, ale warunkiem jest prowadzenie ksiąg podatkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ dochodem z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica między przychodem z tytułu prowadzenia tych działów, a poniesionymi kosztami jego uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego i w porównaniu ze stadem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego.
Jeżeli jednak podatnik nie prowadzi ksiąg wskazujących przychody, to dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej. Normy te zostały określone w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 124 poz. 553/. Zgodnie z pkt 6 załącznika, opodatkowaniu podlega drób nieśny powyżej 80 sztuk; w tym pod lit. "f" wymienione są kury /produkcja jaj konsumpcyjnych/. Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 3 pkt 3 ustawy, podatnicy, w razie rozpoczęcia prowadzenia działu specjalnego produkcji rolnej w ciągu roku podatkowego, są obwiązani zawiadomić właściwy urząd skarbowy w terminie 7 dni oraz złożyć deklarację o rodzaju i rozmiarze zamierzonej produkcji w tym roku. Stosownie zaś do art. 46 ust. 4 podatnicy są obowiązani wpłacać do kasy lub na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości ustalonej decyzją tego urzędu, w terminach określonych w ustawie.
Z powołanych przepisów wynika więc, że zaliczki na poczet podatku dochodowego z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej podatnicy są obowiązani opłacić od rozpoczęcia prowadzenia działu specjalnego, a nie od daty uzyskania z tego działu dochodu. Podstawą zaś do ustalenia zaliczek jest "rozmiar zamierzonej działalności", a więc ilość drobiu nieśnego znajdującego się na fermie, niezależnie od tego czy drób ten wszedł już w okres produkcji, czy też jeszcze nie. Mając powyższe na względzie, stosownie do treści art. 207 par. 5 Kpa, należało skargę oddalić.