Uzasadnienie
Urząd Skarbowy zwolnił G.M. od podatku obrotowego i dochodowego na warunkach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 maja 1990 r. w sprawie zwolnienia od podatków (...) /Dz.U. nr 35 poz. 203 ze zm./ od dochodów uzyskiwanych z handlu artykułami przemysłowymi i spożywczymi w okresie 28.12.1990 r. - 27.12.1991 r.
W czerwcu 1993 r. dokonano sprawdzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów prowadzonej przez G.M. oraz ustalono, że w 1990 r. uzyskała ona obrót tylko ze sprzedaży artykułów przemysłowych, zaś artykuły spożywcze /czekoladę/ zakupiła dopiero 26 listopada 1991 r. Uwzględniając wyniki kontroli - Urząd Skarbowy stwierdził, że G.M. utraciła prawo do zwolnienia od podatków od 26.11.1991 r., gdyż - jak podano w motywach tego rozstrzygnięcia - podatniczka w 1991 r. rozszerzyła działalność handlową na artykuły spożywcze.
W odwołaniu od tej decyzji G.M. zarzuciła, że decyzja organu I instancji nie jest prawidłowa, gdyż była przekonana, bo taką informację ustną uzyskała swego czasu w Urzędzie Skarbowym, że do końca 1990 r. wystarczy dokonać obrotu w jednym asortymencie towarów. Jeśli więc tak uczyniła, a decyzję zwalniającą od podatków otrzymała w marcu 1991 r., to pozbawienie jej tego zwolnienia jest bezzasadne.
Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swe stanowisko organ odwoławczy podał m.in., że podatniczka miała obowiązek uruchomienia do końca 1990 r. każdego rodzaju działalności handlowej objętej zwolnieniem. Jeśli więc warunku tego nie spełniła, to orzeczenie utraty prawa do zwolnienia od podatków na mocy par. 7 ust. 3 cytowanego rozporządzenia było uzasadnione.
W skardze do Sądu skarżąca ponowiła zarzuty zawarte w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna nie znalazła podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna. Wbrew poglądowi wyrażonemu w skardze warunkiem zwolnienia od podatków na mocy przepisów powołanego wyżej rozporządzenia z 1990 r. było uruchomienie do 31.12.1990 r. wszystkich rodzajów prowadzonej działalności handlowej. Z treści par. 2 ust. 1 pkt 1 omawianego rozporządzenia, zgodnie z którym zwolnienie od podatków przysługuje podatnikom, którzy do 31.12.1990 r. uruchomią jeden lub więcej rodzajów działalności, wynika bowiem, że zwolnieniu od podatków podlega tylko ten rodzaj działalności /jeden lub więcej/, który został uruchomiony przed 1.1.1991 r. Skoro więc skarżąca rozpoczęła handel artykułami spożywczymi dopiero w listopadzie 1991 r., to oczywiście nie mogła uzyskać zwolnienia od podatków od tego rodzaju działalności handlowej.
Jednym z warunków zwolnienia od podatków jest, aby podatnik nie wykonywał innej działalności gospodarczej niż zwolniona od podatków na podstawie par. 1 ust. 1 rozporządzenia. Warunek ten musi być spełniony nie tylko w dacie nabycia prawa do zwolnienia, ale także przez cały okres zwolnienia od podatków /par. 2 ust. 1 pkt 3 i par. 7 rozporządzenia/. Jeśli więc skarżąca uruchomiła w 1991 r. handel artykułami spożywczymi, który zgodnie z przepisami rozporządzenia z 1990 r. nie podlegał zwolnieniu od podatków, tj. rozpoczęła działalność inną "niż zwolniona od podatków", to utraciła jeden z warunków do zwolnienia, o którym mowa w par. 2 ust. 1 pkt 3 i w konsekwencji utraciła również zwolnienie od podatków w zakresie handlu artykułami przemysłowymi.
Nadmienić należy, że identyczny pogląd prawny, aprobowany także przez Sąd Najwyższy /por. wyrok NSA z dnia 23 września 1992 r. w sprawie III SA 1501/92 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1993 r. w sprawie III ARN 53/93/ wyrażony został w innych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z wyżej podanych przyczyn skargę należało oddalić na mocy art. 207 par. 5 Kpa.