Uzasadnienie
9 czerwca 1992 r. w Urzędzie Skarbowym w O. złożone zostało przez Leszka G. oświadczenie, że 3 czerwca 1992 r. aktem notarialnym sprzedał własnościowe mieszkanie spółdzielcze za 250 mln zł i kwotę tę zamierza wydać - w ciągu roku - na cele mieszkaniowe w Polsce lub w Kanadzie, gdzie czasowo zamieszkuje. 26 kwietnia 1993 r. wpłynęło do tego urzędu oświadczenie, datowane na 26 marca 1993 r., o zakupie domu w Kanadzie, co w przekonaniu Leszka G. zwalniało go od podatku dochodowego od przychodu ze sprzedaży mieszkania w Polsce. W aktach znajduje się tłumaczenie z języka angielskiego umowy kupna przez Annę i Leszka G. nieruchomości w Toronto w Kanadzie sporządzonej 17 marca 1993 r.; oryginał umowy, którego kserokopia również została dołączona do akt, został potwierdzony jako zgodny z prawem miejscowym /zalegalizowany/ przez Konsula Generalnego RP w Toronto 1 kwietnia 1993 r.
Urząd Skarbowy w O. decyzją z 26 maja 1993 r. (...), wydaną na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych ustalił, że należny od Leszka G. zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od przychodu ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, uzyskanego w 1992 r. wynosi 25 mln zł. Urząd stwierdził, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie od tego podatku powoduje wyłącznie wydatkowanie, uzyskanego wcześniej, przychodu ze sprzedaży, na nabycie domu lub innej rzeczy wymienionej w tym przepisie w kraju.
W odwołaniu Leszek G. stwierdzi, że spełnił warunek do zwolnienia od podatku dochodowego składając oświadczenie o zamiarze nabycia domu w Polsce lub w Kanadzie. Opierając się na wyjaśnieniach uzyskanych w Urzędzie Skarbowym był przekonany o przysługującym mu prawie do zwolnienia. Z tej przyczyny zakupu domu w Kanadzie dokonał wcześniej niż zamierzał, aby dotrzymać rocznego terminu.
Decyzją z 30 września 1993 r. (...), wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, Izba Skarbowa w O. decyzję Urzędu Skarbowego utrzymała w mocy. W ocenie Izby ustalenia organu I instancji są zgodne z art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zachodzą w sprawie okoliczności wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a" tej ustawy, które uzasadniałyby zwolnienie Leszka G. od podatku dochodowego. Umowa między Rządem PRL, a Rządem Kanady w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, sporządzona w Warszawie 4 maja 1987 r. stanowi że dochody ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych znajdujących się w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce również wówczas, gdy osoba sprzedająca nie ma w Polsce miejsca zamieszkania.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Leszek G. stwierdza, że znane mu są wypadki, iż osoby zamieszkujące w Kanadzie, które sprzedając w 1992 r. mieszkanie własnościowe /w K./, będące ich własnością krócej niż 5 lat, zostały zwolnione od podatku dochodowego. Oświadczenie o celu na jaki zamierza przeznaczyć środki ze sprzedaży mieszkania złożył za wiedzą i sugestią pracownika Urzędu Skarbowego, nie może zatem ponosić skutków jego niekompetencji. Z uzyskanych wyjaśnień wynikało, że przychód przeznaczony na zakup domu w Kanadzie również będzie korzystał ze zwolnienia od podatku i że postanowienia umowy o zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu w 1987 r. uległy zmianie. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w O. wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Skarga nie zawiera umotywowanych zarzutów naruszenia prawa. Tymczasem sąd administracyjny, na podstawie art. 16 par. 2 i art. 196 par. 1 Kpa powołany jest wyłącznie do badania zgodności z prawem /legalności/ decyzji podejmowanych przez organy administracji. Z tej przyczyny okoliczności pozaprawne powoływane przez strony postępowania nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie Sądu. Fakt posiadania przez Leszka G. wiadomości, że inne osoby /osoba/ zamieszkałe w Kanadzie nie zapłaciły podatku od sprzedaży w 1992 r. mieszkania własnościowego /w Kielcach/ nie może determinować rozstrzygnięcia o zgodności z prawem decyzji podjętej przez Izbę Skarbową w O. w stosunku do jego osoby.
Sąd administracyjny bada zgodność z prawem decyzji zaskarżonej. Nie może zajmować się ustalaniem istnienia i zasadności decyzji wydanej przez inny organ administracji, w innym postępowaniu, w odniesieniu do innej osoby, nawet pozostającej w sytuacji podobnej do sytuacji skarżącego.
Rozpoznając sprawę w granicach przedmiotu zaskarżenia Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna.
Przy założeniu, że Leszek G. dokonując sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nie miał miejsca zamieszkania ani pobytu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej /okoliczność ta nie była przedmiotem badania przez organy podatkowe/, to podlegał jedynie tzw. ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./, tzn. że opodatkowaniu w Polsce podlegały wyłącznie dochody uzyskane przez niego w Polsce. W rozpoznawanej sprawie był to dochód ze sprzedaży mieszkania, pochodzący ze źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "b" ustawy. Tego rodzaju dochody poddane zostały opodatkowaniu podatkiem dochodowym w formie ryczałtu wynoszącego 10 procent uzyskanego przychodu /art. 28 ust. 2/. Ze zwolnienia od podatku, na podstawie powoływanego w postępowaniu administracyjnym, art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "b" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, korzystały dochody, w okresie roku od dnia sprzedaży, wydatkowane na nabycie w kraju innego budynku lub jego części.
Przepis ten jest jednoznaczny. Wydatkowanie przychodu ze sprzedaży mieszkania w Polsce na cele mieszkaniowe za granicą, nawet przed upływem roku od dnia sprzedaży, nie powoduje zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych. Nie powoduje tego zwolnienia samo tylko złożenie oświadczenia - w terminie płatności ryczałtu - o przeznaczeniu pieniędzy na określony cel. Wskazany przepis zwalnia od podatku przychody wydatkowane.
Umowa z dnia 4 maja 1987 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Kanady w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku /Dz.U. 1990 nr 38 poz. 216/, ratyfikowana 30 listopada 1989 r. /Dz.U. 1990 nr 38 poz. 217/, w art. 13 ust. 6 stanowi, że zyski ze sprzedaży majątku przez osobę posiadającą miejsce zamieszkania w umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu zgodnie z ustawodawstwem Państwa, na terenie którego znajduje się majątek.
Skoro zaskarżona decyzja prawa nie narusza, to Sąd na podstawie art. 207 par. 5 Kpa obowiązany był orzec jak w sentencji.