Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 czerwca 2001 r. (...) Izba Skarbowa w W. stwierdziła, że odwołanie spółki "U.-P." Sp. z o.o. od decyzji Urzędu Skarbowego W.-P. z dnia 16 marca 2001 r. (...) w sprawie wymiaru podatku od towarów i usług za maj i czerwiec 2000 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia i w konsekwencji organ odwoławczy pozostawił odwołanie bez rozpatrzenia. W motywach rozstrzygnięcia podano, że wskazana decyzja Urzędu Skarbowego W.-P. została dołączona pełnomocnikowi Spółki w dniu 20 marca 2001 r. /potwierdzenie odbioru/.
Termin 14-dniowy do wniesienia od tej decyzji odwołania upłynął w dniu 3 kwietnia 2001 r. Natomiast pełnomocnik strony, zdaniem Izby Skarbowej w Warszawie, odwołanie datowane na dzień 24 marca 2001 r. złożył w Urzędzie Skarbowym W.-P. w dniu 6 kwietnia 2001 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Izba Skarbowa w W. nie uznała za dowód potwierdzający wysłanie przedmiotowego odwołania w terminie - kopii odwołania z wewnętrzną adnotacją "wysłano pocztą ks. Nr 1 poz. 13" i opatrzono datą 2 kwietnia 2001 r. oraz kserokopii kart księgi nadawczej.
W ocenie Izby Skarbowej z dokumentów tych nie wynika jednoznacznie, iż pod pozycją 13 księgi nadawczej zostało wysłane przedmiotowe odwołanie. Izba Skarbowa w Warszawie stwierdziła, że przesłane kserokopie kart księgi nadawczej zostały dostarczone przez posłańca bez okazania oryginału księgi. Pełnomocnik Spółki, mimo złożonego w dniu 14 maja 2001 r. zobowiązania, nie dostarczył do dnia 21 maja 2001 r. oryginału księgi. W związku z tym, zdaniem Izby Skarbowej, powyższa adnotacja na przedstawionej kopii odwołania nie świadczy o wysłaniu przedmiotowego odwołania w terminie do Urzędu Skarbowego za pośrednictwem poczty.
Izba Skarbowa w W. powołała się na znajdującą się w aktach sprawy informację Urzędu Skarbowego W.-P. z dnia 30 kwietnia 2001 r., z której wynika, przedmiotowe odwołanie zostało złożone w kancelarii Urzędu Skarbowego w dniu 6 kwietnia 2001 r. W tej sytuacji Izba Skarbowa uznała, że przedmiotowe odwołanie zostało złożone w Urzędzie Skarbowym w dniu 6 kwietnia 2001 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka "U.-P." Sp. z o.o. wniosła o uchylenie postanowienia Izby Skarbowej w W. z dnia 4 czerwca 2001 r. Zarzuciła, iż zaskarżonym postanowieniem naruszono przepis art. 161 par. 5 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej. Skarżąca spółka podniosła, że Izba Skarbowa uznała za mniej wiarygodny dowód w postaci przedstawienia pocztowej książki nadawczej nr 1 kserokopia strony, na której pod poz. 13 figuruje zapis o wysłaniu przesyłki pocztowej pod adresem Urzędu Skarbowego W.-P. niż oświadczenie tegoż Urzędu, jakoby odwołanie to zostało złożone bezpośrednio. Wywodzi dalej, że nie wiadomo z jakich powodów Izba Skarbowa w Warszawie wbrew treści powołanego pisma stwierdziła, że książka pocztowa nie została przedstawiona mimo, że otrzymanie pisma przewodniego, powołującego się na jej przedstawienie potwierdziła w pokoju 4225 budynku przy ul. Ś. 12 obecna tam osoba.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle przepisów Ordynacji podatkowej, a w szczególności art. 228 tej ustawy konsekwencją stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest pozostawienie go bez rozpatrzenia. Oznacza to, że podatnik pozbawiony zostaje prawa do kontroli instancyjnej wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia. Dlatego też postanowienia dotyczące stwierdzenia uchybienia terminowi powinny być wydawane wówczas, gdy przekroczenie terminu jest oczywiste i po wyjaśnieniu ewentualnych wątpliwości, które mogą powstać po analizie materiału dowodowego a także po zgromadzeniu pełnego materiału dowodowego.
W ocenie Sądu zarówno materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania przed organami podatkowymi, jak i uzupełniony przez strony już w postępowaniu sądowym, nie daje podstawy do jednoznacznego uznania legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Z uzasadnienia tego aktu wynika, że w istocie organ odwoławczy stwierdzając uchybienie do wniesienia odwołania opierał się na treści pisma Urzędu Skarbowego W.-P. z dnia 30 kwietnia 2001 r., w którym Urząd ten stwierdził, iż przedmiotowe odwołanie zostało złożone w kancelarii Urzędu w dniu 6 kwietnia 2001 r. Rzeczywiście w aktach sprawy znajduje się pismo zatytułowane odwołanie z datą 29 marca 2001 r. podpisane przez doradcę podatkowego Joannę B., reprezentującą skarżącą spółkę. Na piśmie tym znajduje się odcisk pieczątki wpływu do Urzędu Skarbowego W.-P. z datą 6 kwietnia 2001 r. Brak jest na odcisku pieczęci informacji czy odwołanie to zostało złożone osobiście, bezpośrednio przez pełnomocnika skarżącej spółki czy też za pośrednictwem poczty.
Zestawiając odwołanie z nadesłanym przez Izbę Skarbową zeznaniem CIT-8 skarżącej spółki o wysokości osiągniętego przez nią dochodu w 2000 r., należy stwierdzić, że na tym ostatnim znajduje się odcisk pieczęci o analogicznej treści jak na odwołaniu. Zarówno na odwołaniu jak i na zeznaniu CIT-8 odciśnięto pieczęć o numerze 8. Ustalenie to nie potwierdza wywodów Urzędu Skarbowego W.-P. w piśmie z dnia 19 lutego 2003 r. (...) co do tego, że przesyłka pocztowa nr 36789 nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 2 kwietnia 2001 r. zawierała tylko zeznanie CIT-8 za 2000 r.; z drugiej zaś strony nie przeczy twierdzeniu skarżącej spółki, iż w wymienionej przesyłce znajdowały się dwa dokumenty, to jest zeznanie CIT-8 i przedmiotowe odwołanie.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że w sprawie niniejszej nie wyjaśniono jej stanu faktycznego, a przede wszystkim nie ustalono jednoznacznie w jakim dniu skarżąca Spółka złożyła odwołanie od decyzji organu podatkowego I instancji. Należało zatem stwierdzić, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania podatkowego, a w szczególności art. 122 Ordynacji podatkowej. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, że przedmiotowe odwołanie zostało złożone po upływie terminu do jego wniesienia.
W tej sytuacji Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i o zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej spółki na podstawie przepisów art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.