Uzasadnienie
Decyzją z 4 listopada 1996 r. Izba Skarbowa w K. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z 12 sierpnia 1996 r., określającą Spółce z o.o. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług jako nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym za okres styczeń-sierpień 1995 r. oraz ustalającą zobowiązanie podatkowe w zakresie sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 2 za miesiące styczeń, luty, lipiec 1995 r.
W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa podała, że stosownie do art. 19 ust. 3 ustawy o VAT, obniżenie kwoty podatku należnego następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę, rachunek uproszczony lub dokument odprawy celnej albo w miesiącu następnym.
Terminy odliczenia podatku naliczonego wynikające z powyższego przepisu Spółka naruszyła poprzez przyjęcie do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur w miesiącach poprzedzających ich otrzymanie, w wyniku czego nastąpiło zawyżenie podatku naliczonego o kwotę 2048,28 zł.
W związku z tym, że Spółka skorzystała z prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z ww. faktur w terminie innym, niż określono to w art. 19 ustawy o VAT, to zawyżyła podatek naliczony do odliczenia i naruszyła obowiązki ewidencyjne z art. 27 ust. 4 ustawy o VAT, co uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 2.
Na powyższą decyzję w części dotyczącej sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 2 Sp. z o.o. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Nie czyniąc merytorycznych zarzutów Spółka w uzasadnieniu skargi podała, że sankcje, o których mowa w art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług, mógłby Urząd Skarbowy nałożyć tylko wtedy, gdyby do dnia kontroli skarżący miał zaległość podatkową wynikającą z tytułu zawyżenia podatku naliczonego. Takiej zaległości Inspektor Kontroli Skarbowej nie stwierdził, co świadczyło o tym, że skarżący dokonał samokontroli wcześniejszego niż należało odliczenia podatku naliczonego.
Ponadto Spółka skarżąc decyzję Urzędu Skarbowego wniosła o zasądzenie od tegoż urzędu kwoty 3579 zł wraz z ustawowymi odsetkami od zaległości budżetowych od 1 października 1996 r. do dnia zapłaty.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna. Podatnik, który dokonuje obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w miesiącu poprzedzającym otrzymanie faktury, narusza obowiązki ewidencyjne określone w art. 27 ust. 4 ustawy o VAT. Przepis ten nakłada na podatników podatku od towarów i usług obowiązek prowadzenia ewidencji zawierającej kwoty podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną od podatku, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwotę podatku naliczonego obniżającego podatek należny, kwoty podatku podlegającego wpłacie lub zwrotowi oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzania deklaracji podatkowej.
Podatnik, który wykazywał w ewidencji obniżenie podatku należnego o podatek naliczony, które mu w danym miesiącu nie przysługiwało, zaniżał podatek należny, a zawyżał podatek naliczony narażając się w ten sposób na uzasadniony zarzut naruszenia obowiązków określonych w art. 27 ust. 4, a w konsekwencji na zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy.
Rozliczenie podatku VAT następuje za okresy miesięczne /art. 10 ust. 1 i art. 26 ustawy o VAT/ co oznacza, że ewidencja powinna zawierać wszystkie niezbędne i prawidłowe dane potrzebne do właściwego wypełnienia deklaracji podatkowej za dany miesiąc. Ewidencja zawierająca w danym miesiącu zawyżony podatek naliczony i przez to zaniżony podatek należny wymogów tych nie spełnia. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie w odniesieniu do stycznia, lutego i lipca 1995 r. i dlatego Sąd nie znalazł podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, a tym bardziej stwierdzenia jej nieważności z powodu naruszenia art. 27 ust. 4 i ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT, jak wnosiła o to strona skarżąca.
Z tych względów, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd skargę na decyzję - w zakresie sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT - oddalił.
Odnośnie do skargi na decyzję w przedmiocie zwrotu kwoty 3579 zł wraz z odsetkami Sąd zważył, że zgodnie z treścią art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przedmiotowej sprawie na decyzję Urzędu Skarbowego z 12 sierpnia 1996 r. służyło odwołanie do Izby Skarbowej. Skoro tak, to skargę na taką decyzję jako niedopuszczalną, na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA, należało odrzucić.