Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art.233 § l pkt l, art.79 § 2pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz.U. Nr 137,poz.926 ze zm./, art.7 ust. l i ust 2,art.12 ust l i 2,art.l6 ust. l pkt 58 i art.17 ust. l pkt 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz. U. z l993 r. Nr 106, poz.482 ze zm./ Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...]marca 2002 roku Nr [...] w sprawie odmowy Bankowi Spółdzielczemu w P.stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r.
Z akt sprawy wynika, że po złożeniu zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 1999 na formularzu CIT-8 Bank Spółdzielczy w P. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w tym podatku w kwocie [...] zł, jednocześnie składając korektę zeznania podatkowego.
Na zapytanie Urzędu Skarbowego w P., czy korygując zeznanie podatkowe uwzględniono treść art.16 ust. l pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Bank złożył ponowną korektę zeznania CIT-8 za 1999 r. w której przyjęto, że przychody wolne od podatku stanowiły 43,5 % ogółu przychodów osiągniętych w 1999 roku i proporcjonalnie do tego o 43,5 % zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów za ten rok, co stanowi kwotę [...] zł.
Urząd Skarbowy odmówił Bankowi stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 rok.
Izba Skarbowa w W. podzieliła stanowisko organu I instancji, powołując się na przepisy art.12 ust. l pkt l i pkt 2 i ust.3,art. 17 ust.1 pkt 14 oraz art. 16 ust.1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Stwierdziła, że dopłaty do oprocentowania kredytów na cele rolnicze, które otrzymał Bank zostały uznane od l stycznia 1999 r. za dotacje z budżetu państwa lub budżetów samorządu,nie są więc przychodem podlegającym opodatkowaniu i jednocześnie wydatki sfinansowane tymi dotacjami nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.
Przyznała, że w rozpatrywanej sprawie nie można ustalić na co zostały wydane pieniądze pochodzące z dotacji, a podatnik nie przedstawił wiarygodnych dowodów na to, że nie wykorzystał w 1999 roku pieniędzy pochodzących z dotacji na bieżącą działalność.
Podkreśliła, że nie ma w sprawie zastosowania art.15 ust.2 tej ustawy,zważywszy,iż Bank osiąga dochód z jednego źródła (opodatkowanej działalności bankowej) i nie jest możliwe proporcjonalne rozliczenie kosztów dotyczących dotacji, jakiego dokonał Bank w ponownej korekcie zeznania CIT-8 za 1999 rok.
Zdaniem Izby Skarbowej z uwagi na zmianę stanowiska Ministra Finansów w kwestii dopłat do oprocentowania preferencyjnych kredytów bankowych na cele rolnicze o kwotę otrzymanych dopłat banki winny pomniejszyć zarówno przychody za 1999 rok, jak i koszty uzyskania przychodów.
W skardze na tą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego,Skarżący wniósł o jej uchylenie, nie zgadzając się z twierdzeniem Izby Skarbowej, że koszty uzyskanych w roku 1999 przychodów należało pomniejszyć o kwotę przyznanych w tym roku dopłat do oprocentowania kredytów preferencyjnych. Dopłaty do oprocentowania kredytów, jak podnosi, to nie to samo co koszty i wydatki sfinansowane z tych dopłat. Z przepisu art. 16 ust. l pkt 58 ustawy o podatku dochodowym jasno wynika, iż koszty uzyskanych w roku 1999 przychodów należało pomniejszyć o kwotę poniesionych w tym roku kosztów i wydatków z dotacji, a nie o kwotę samej dotacji, jak podaje Izba Skarbowa. A zatem zasadnym jest postawienie decyzji Izby Skarbowej zarzutu błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisu art. 16 ust. l pkt 58 powołanej ustawy o podatku dochodowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym w 1999r.,a w szczególności art. 17 ust.1 pkt 14, wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach. Stosownie przy tym do art. 16 ust.1 pkt 58 tej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14-14b, 23-25 i 27.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest kwestia, które i w jakiej wysokości wydatki i koszty Banku zostały bezpośrednio sfinansowane z dotacji.
W rozpoznawanej sprawie Izba Skarbowa uznała, że wystarczającym dla rozstrzygnięcia powyższej kwestii jest stwierdzenie,że nie można ustalić jakie wydatki i koszty zostały z dotacji sfinansowane,co uzasadnia stanowisko nie uznania za koszty uzyskania przychodu kwot wydatków w wysokości otrzymanej dotacji. Zdaniem Izby Skarbowej to podatnik nie przedstawił wiarygodnych dowodów na okoliczność niewykorzystania dotacji na bieżącą działalność.
Według oceny Sądu stanowisko to nie jest uprawnione.
W szczególności należy wskazać,że zgodnie z art. 122 i art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 ze zm.), w toku postępowania to organy podatkowo są zobowiązane do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie.
Oczywiste jest,że konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego zachodzi w sytuacji, gdy pewne fakty są sporne między podatnikiem, a organem podatkowym.
Dokumenty i oświadczenia składane przez stronę w postępowaniu administracyjnym korzystają przy tym z domniemania prawdziwości, jeżeli nie są oczywiście sprzeczne z innymi dowodami lub okolicznościami i faktami znanymi organowi administracyjnemu z urzędu.
W złożonej korekcie zeznania Skarżący przedstawił rozliczenie m.in. w zakresie kosztów uzyskania przychodu. W związku z zakwestionowaniem zeznania w tej części to organy podatkowe powinny wykazać,których kosztów i wydatków nie uznano za koszty uzyskania przychodów. W tej kwestii nie dokonano jednakże żadnych ustaleń.
Art. 16 ust. l pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co zasadnie podnosi Skarżący, nie upoważnia organów podatkowych w przypadku braku możliwości ustalenia kosztów i wydatków, o których mowa w tym przepisie do przyjęcia,że na sfinansowanie tych kosztów przeznaczone zostały w całości przychody wolne od podatku dochodowego, a sposób w jaki zebrano i dokonano oceny materiału dowodowego nosi cechy dowolności.
Zważywszy, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa postępowania i prawa materialnego,które miały istotny wpływ na wynik sprawy Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt1 lit. a i c,art. 152 w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154,poz. 1270) orzekł jak w sentencji.