Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 5 marca 2002 r., sygn. akt III SA 1866/00

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sprawa
sprawy ze skargi Krzysztofa B. na decyzję Komendanta Głównego Policji w W. w przedmiocie pozwolenia na broń myśliwską - oddala skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny

Teza

W obecnym stanie prawnym wydanie pozwolenia na broń nie jest możliwe, gdyż stosownie do art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie /Dz.U. nr 147 poz. 713 ze zm./ do wykonywania polowania uprawnia dowód członkostwa w Polskim Związku Łowieckim.

Uzasadnienie

Komenda Główna Policji decyzją z dnia 23.08.1999 r., po rozpatrzeniu odwołania Krzysztofa B., utrzymała w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego w L. z dnia 22.06.1999 r. odmawiającą pozwolenia na wydanie broni myśliwskiej.

W uzasadnieniu decyzji podano m.in., że motywem wystąpienia o pozwolenie na broń ze strony skarżącego była potrzeba ochrony stawów rybnych przed szkodnikami. W obecnym stanie prawnym wydanie pozwolenia na broń nie jest możliwe, gdyż stosownie do art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie do wykonywania polowania uprawnia dowód członkostwa w PZŁ i pozwolenie na broń myśliwską, zaś odstrzeliwanie szkodników jest w rozumieniu ustawy "polowaniem". W praktyce właściciele stawów rybnych powinni zwracać się do właściwych ogniw PZŁ o dokonanie przez myśliwych - członków tego związku - Odstrzału szkodników.

W skardze na powyższą decyzję Krzysztof B. wskazał na treść przepisów prawa łowieckiego i treść ustawy o broni, amunicji i materiałach wybuchowych. Przedstawił swoje starania o uzyskanie uprawnień formalnych do uzyskania których zobowiązały go organy Policji. W sytuacji gdy uzyskał wymagane zaświadczenia, organy Policji odmówiły mu wydania pozwolenia na broń. albowiem nie jest członkiem Polskiego Związku Łowieckiego.

Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie /Dz.U. nr 147 poz. 713 ze zm./ polowanie oznacza m.in. strzelanie z broni myśliwskiej. Do wykonywania polowania - zgodnie z art. 42 ust. 2 prawa łowieckiego - uprawnia dowód członkostwa Polskiego Związku Łowieckiego potwierdzający uzyskanie odpowiednich uprawnień oraz pozwolenie na posiadanie broni myśliwskiej lub inny dokument uprawniający do jej posiadania.

Odstrzały redukcyjne i zastępcze zwierzyny mogą przeprowadzać wyłącznie osoby uprawnione do wykonywania polowań.

Skarżący nie udokumentował członkostwa w Polskim Związku Łowieckim. Skoro do wykonywania polowania uprawnia dowód członkostwa Polskiego Związku Łowieckiego, a skarżący takiego dowodu nie przedstawił, to brak podstaw do wniosku, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo.

Z tych względów, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, skargę należało oddalić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.