Uzasadnienie
III SA 1909/03 UZASADNIENIE
Państwo K. i I. L. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2003r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] kwietnia 2003r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, październik 2000r.
W dniu [...] października 2002r. podatnicy złożyli w [...] Urzędzie Skarbowym w R. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzjami ostatecznymi tego Urzędu z dnia [...] października 2000r., [...]listopada 2000r. oraz [...] grudnia 2000r., w trybie art. 240 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. [...] Urząd Skarbowy w R. odmówił wznowienia postępowania w ww. sprawach, z uwagi na fakt, że nie został dochowany termin, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Decyzje w sprawie odmowy dokonania zwrotu podatku VAT zostały doręczone podatnikom odpowiednio w dniach: 19 października 2000r., 4 grudnia 2000r. i 3 stycznia 2001r., co znajduje potwierdzenie w zwrotnych poświadczeniach odbioru znajdujących się w aktach podatkowych.
Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie do Izby Skarbowej w W., która decyzją z dnia [...] lipca 2003r. utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Izba stwierdziła, iż od dnia otrzymania przedmiotowych decyzji do dnia złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął okres czasu dłuższy niż jeden miesiąc, co oznacza, że Pierwszy Urząd Skarbowy w R. prawidłowo zastosował art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odmawiając wznowienia postępowania.
Izba Skarbowa ponadto stwierdziła, że przedmiotowe decyzje zostały doręczone podatnikom w siedzibie firmy, jak również ich pełnomocnikowi radcy prawnemu K. K., czego dowodem są potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy.
Strona na tę decyzję wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądając jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi podniosła zarzut, iż organy podatkowe, wprowadzone w błąd wydanymi orzeczeniami przez NSA nie wiedzą, kto jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Organ uznaje wbrew prawu, iż zobowiązanym jest jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej [...] K. i I. L., a nie K. L. na podstawie zgłoszenia rejestracyjnego VAT-1, złożonego w lipcu 1993r. Skarżący przytaczają zarówno wyroki NSA, jak i pisma Ministra Finansów interpretujące, kto jest podatnikiem podatku VAT w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej przez małżonków, nie będących spółką cywilną. Zdaniem skarżących, przedmiotowe decyzje nie zostały doręczone w datach wskazanych przez organy podatkowe, bowiem ich doręczenie nastąpiło na podstawie postanowienia [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] września 2002r.
W odpowiedzi na zarzuty skargi Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosła o jej oddalenie.
Organ odwoławczy wyjaśnił, iż wznowienie postępowania może nastąpić tylko wyłącznie w przypadku, gdy występują przesłanki wymienione w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.
W myśl przepisu, art. 240 § 1 pkt 4 ustawy, wskazanego przez podatników jako podstawa do wznowienia postępowania, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Jednocześnie zgodnie, z art. 241 § 2 pkt 1 cyt. ustawy wznowienie z tej przyczyny następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie jednego miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Z akt sprawy wynika, że decyzja z dnia [...] października 2000r. została doręczona w siedzibie firmy w dniu 19 października 2000r., decyzja z dnia [...] października 2000r. w dniu 4 grudnia 2000r. oraz decyzja z dnia [...] grudnia 2000r. w dniu 3 stycznia 2001r. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania złożony został w dniu 7 października 2002r., po upływie terminu przewidzianego w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Wznowienie postępowania jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne przeprowadzenie postępowania i ponowne wydanie decyzji w sprawie zakończonej już wydaniem decyzji ostatecznej w sytuacji, gdy postępowanie poprzedzające wydanie owej decyzji ostatecznej dotknięte było kwalifikowaną wadą. Postępowanie podatkowe wznawia się, jeżeli cechowała je, co najmniej jedna z wad określonych w art. 240 § 1 Ordynacji. W przypadku zarzutu, że strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, wznowienie postępowania może nastąpić tylko na żądanie strony(art. 241 § 2). Gdy podstawę żądania wznowienia postępowania stanowi powyższy zarzut, podanie o wznowienie postępowania należy złożyć w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. W judykaturze wskazuje się, że dla ustalenia daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji uzasadniającej żądanie wznowienia postępowania nie ma znaczenia ocena prawidłowości lub wiarygodności decyzji, o której strona została poinformowana. Istotne jest jedynie to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu (por. wyrok NSA z 27.06.1996r. sygn. akt I S.A. 570?95 opubl. OSNSA 1997r. Nr 2, poz. 100).
Z materiału dowodowego zebranego w spawie jednoznacznie wynika, iż żądanie strony o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznymi decyzjami [...] Urzędu Skarbowego w R. zostało wniesione po upływie ww. ustawowego terminu, bowiem strona powzięła wiadomość o wydaniu decyzji odpowiednio w dniach [...] października 2000r, [...] grudnia 2000r, [...] stycznia 2001r, a podanie o wznowienie postępowania wniosła dopiero w dniu 7 października 2002r.. Organy podatkowe, zatem prawidłowo zastosowały przepis art. 242 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej odmawiając wznowienia postępowania.
Sąd nie uwzględnił wniosku skarżących z dnia 5 sierpnia 2004r. o zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia wymienionych w piśmie spraw sądowych zarówno administracyjnych, jak i cywilnych, z uwagi na brak przesłanek wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie zależy od wyniku tych wskazanych postępowań, w szczególności wniesienie skarg kasacyjnych w innych sprawach administracyjnych nie stanowi podstawy do zawieszenia przedmiotowego postępowania sądowego. Natomiast powództwo o ustalenie wytoczone przed sądem cywilnym dotyczy pełnomocnictwa udzielonego w dniu 1 kwietnia 1995r., z zatem prawomocny wyrok w tej sprawie również nie będzie miał wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy podatkowej.
Mając powyższe ustalenia na uwadze, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skarg i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 / skargę oddalił.