Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 20 sierpnia 1997 r., III SA 1944/95

Teza

Zaprzestanie działalności, a co się z tym wiąże, wykreślenie z rejestru, następuje z datą śmierci podatnika, a nie z datą zgłoszenia przez następcę prawnego bądź wykreślenia z urzędu.

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Wbrew odmiennym wywodom skargi Izba Skarbowa prawidłowo przyjęła, iż w przedmiotowej sprawie stroną może być jedynie podatnik, tj. osoba wykonująca czynności określone w art. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ i zarejestrowana w rejestrze podatników zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z chwilą śmierci podatnika, zgodnie z treścią art. 9 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług Urząd Skarbowy wykreśla go z rejestru podatników, a także unieważnia jego numer identyfikacyjny.

Z przepisu tego wynika, że bez względu na to, kiedy czynność ta faktycznie zostanie wykonana, skutek następuje z chwilą śmierci podatnika.

Powoływanie się przez skarżącą na treść art. 9 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług i wywodzenie z tego, że następca prawny ma termin do zgłoszenia o zaprzestaniu działalności w wyniku śmierci do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć podatnika, jest błędne. Cytowany przepis odnosi się wyłącznie do podatników, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wynika z tego, że ustawodawca, nie zakreślając terminu na zgłoszenie o zaprzestaniu działalności przez następcę prawnego, uznał, że zaprzestanie działalności, a co się z tym wiąże wykreślenie z rejestru i unieważnienie numeru identyfikacyjnego, następuje z datą śmierci podatnika, a nie z datą zgłoszenia przez następcę prawnego bądź wykreślenia z urzędu.

Powyższe ustalenie prowadzi do wniosku, że po dacie wykreślenia z rejestru podatników /w sprawie niniejszej po 12.11.1994 r., kiedy podatnik zmarł/ nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego /art. 25 ust. 3 cytowanej ustawy/.

W związku z tym Urząd Skarbowy, który od dnia złożenia deklaracji VAT-7 za październik 1994 r. miał 25 dni na zwrot różnicy podatku należnego nie pozostawał w zwłoce, a tym samym nie można mówić o nadpłacie podatku, o jakiej mowa w art. 21 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług. Jeżeli tak, to również nie może mieć zastosowania przepis art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę oddalono.