Tezy
Przepis art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1990 r. o dochodach gmin i zasadach ich subwencjonowania w 1991 r. oraz o zmianie ustawy o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1990 nr 89 poz. 518/ w zakresie podatku i opłat stanowiących dochody gmin, a realizowanym przez urząd skarbowy, daje prawo temu urzędowi udzielania ulg, odroczeń i umorzeń oraz stosowania zaniechania poboru wyłącznie na wniosek lub za zgodą zarządu gminy.
Powołana ustawa ograniczyła więc kompetencje urzędów skarbowych w sprawach ulg, odroczeń, umorzeń i zaniechania poboru podatku od spadków i darowizn, wcześniej rozstrzyganych przez zarządy gminy.
Rozstrzygnięcia te stanowią podstawę do wszczęcia stosownego postępowania, gdy ustalenie podatku już nastąpiło.
W razie wszczętego postępowania o ustalenie zobowiązania podatkowego, w trakcie którego ujawniła się konieczność rozpatrzenia zasadności udzielenia ulg, zgoda zarządu gminy stanowi podstawę do wydania decyzji uwzględniającej szczególną sytuację podatnika.
W każdym przypadku występowanie przed urzędem skarbowym, bez względu na to, czy ulga zostanie przyznana czy nie, musi być jednak poprzedzone postępowaniem administracyjnym, odbywającym się przed zarządem gminy i zakończonym wydaniem decyzji.