Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 16 maja 2001 r., III SA 209/00

Sprawa

sprawy ze skargi Leonardy W. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 27 grudnia 1999 r. (...) w przedmiocie odmowy zwrotu nadwyżki podatku naliczonego /VAT/ za sierpień 1999 r. - uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego w P. z 6 października 1999 r. (...); (...).

Teza

1. Skarżąca w okresie, kiedy była zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług nabyła prawo do odliczenia podatku naliczonego od należnego podatku od towarów i usług. Fakt zakończenia działalności czyniącej ją podatnikiem VAT i zawiadomienie o tym organu, powodujące wykreślenie z rejestru podatników, nie mogą-pozbawiać dobrze nabytego prawa.
2. Nie może korzystać z obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku, na podstawie art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ ten podatnik, który otrzymał faktury z podatkiem naliczonym po wyrejestrowaniu prowadzonej działalności lub który kontynuuje działalność mimo jej formalnego wyrejestrowania.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Decyzją z 27 grudnia 1999 r. (...), wydaną na podstawie art. 233 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Izba Skarbowa w O. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w P. z 6 października 1999 r. (...), odmawiającą Leonardzie W. zamieszkałej w O. zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za sierpień 1999 r.

Z uzasadnienia decyzji wynikało, że powodem odmowy było zaprzestanie wykonywania przez podatniczkę czynności podlegających opodatkowaniu z dniem 31 sierpnia 1999 r. Z tym samym dniem została wykreślona z rejestru podatników. Zgodnie z art. 25 ust. 3 ustawy o podatku od towarów o usług oraz o podatku akcyzowym zwrotu podatku nie stosuje się do podatników, którzy zostali wykreśleni z rejestru.

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Leonarda W. zarzuciła Izbie Skarbowej wydanie decyzji z naruszeniem powołanego jako podstawa rozstrzygnięcia art. 25 ust. 3 ustawy o VAT. Kwota nadwyżki podatku, którą wykazała w deklaracji podatkowej za sierpień 1999 r. dotyczyła okresu kiedy była pełnoprawnym zarejestrowanym podatnikiem. Jedyną logiczną wykładnią art. 25 ust. 3 byłoby przyjęcie, że podatnikowi nie przysługuje prawo do zwrotu podatku naliczonego wynikającego z działalności gospodarczej prowadzonej po jej oficjalnym zakończeniu.

Odpowiadając na skargę Izba Skarbowa w O. wniosła o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarga jest zasadna. Powołany jako materialnoprawna podstawa rozstrzygnięcia sprawy przepis art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ istotnie stanowił, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku nie stosuje się (...) do podatników, którzy nie dokonali zgłoszenia rejestracyjnego lub zostali wykreśleni z rejestru, o którym mowa w art. 9 /ustawy/.

Jednak przepisu tego nie można rozpoznawać w oderwaniu od postanowień art. 19 ust. 1-3 i art. 21 ust. 1 i 2 ustawy.

Skarżąca w okresie, kiedy była zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług nabyła prawo do odliczenia podatku naliczonego od należnego podatku od towarów i usług. Fakt zakończenia działalności czyniącej ją podatnikiem VAT i zawiadomienie o tym organu, powodujące wykreślenie z rejestru podatników, nie mogą-pozbawiać dobrze nabytego prawa. Gdyby ustawodawca w art. 25 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług wyrażał taki zamysł jaki odpowiada stanowisku organów podatkowych zajętemu w zaskarżonej decyzji to, przy założeniu znajomości techniki legislacyjnej i poprawności posługiwania się językiem, napisałby wprost, że podatnik podatku od towarów i usług traci prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ostatni miesiąc prowadzenia zarejestrowanej działalności gospodarczej; podatnik nie może przecież rozliczyć się przed wyrejestrowaniem działalności.

W ocenie Sądu nie może korzystać z obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku, na podstawie omawianego przepisu, ten podatnik, który otrzymał faktury z podatkiem naliczonym po wyrejestrowaniu prowadzonej działalności lub który kontynuuje działalność mimo jej formalnego wyrejestrowania.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 2 pkt 1 i na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł, jak w wyroku.