Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w W. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) art. 2, art. 10, art. 13, art. 14, art. 15, art. 27 ust. 4, art. 27 ust. 5, art. 27 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w R. z dnia [...].06.2001r
Nr [...]określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec 1997r., grudzień 1997r.oraz maj 1998r.,zaległość w tym podatku za w/w m-ce oraz odsetki za zwłokę.
W uzasadnieniu decyzji wskazano iż Inspektor stwierdził, że podatnik nie figuruje w komputerowej bazie danych urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, co świadczy o tym, że podatnik nie dokonał zgłoszenia rejestracyjnego w podatku od towarów i usług VAT-R..
Nie składał również stosowanych deklaracji podatkowych VAT-7, czym naruszył art. 10 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Strona mimo wielokrotnych wezwań do dostarczenia dokumentacji, dotyczącej działalności gospodarczej firmy za 1997r, w tym prowadzonych dla potrzeb podatku od towarów i usług stosowanych ewidencji, nie udostępniła do kontroli.
W związku z powyższym w oparciu o materiał dowodowy uzyskany przez Urzędu Celnego w W. ul. [...] -dokumenty dotyczące odpraw celnych (import towarów) oraz Urzędu Kontroli Skarbowej w L., w wyniku przeprowadzonej kontroli sprawdzającej P.H.P.U. "W" kontrahenta firmy "A" - faktury sprzedaży towarów handlowych na rzecz P.H.P.U. "W", dowody PZ, dokonano określenia podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług w drodze oszacowania.
Przyjęto obrót udokumentowany zebranymi w toku postępowania fakturami. Wobec tego, że będące w posiadaniu kontrolujących dowody sprzedaży (faktury) nie w pełni pokrywały ilość zakupionych towarów oraz mając na względzie wyjaśnienia Strony uznano, że zakupiony towar został w całości sprzedany.
Z uwagi na brak materiału porównawczego do innych podmiotów gospodarczych przyjęto dla pozostałej sprzedaży nieudokumentowanej ceny identyczne, jak stosowane dla P.P.H.U. "W".
Na tej podstawie określono obrót z nieudokumentowanej sprzedaży w wysokości [...] zł (za czerwiec 1997r) oraz [...] zł (za grudzień 1997 r.).
W oparciu o dokumenty zakupu towarów handlowych za 1998r uzyskane z Urzędu Celnego W. ul. [...] oraz Urzędu Kontroli Skarbowej w L. dokonano określenia podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług w drodze oszacowania. Z uwagi na brak materiału porównawczego przyjęto, iż zakupiony towar został sprzedany w 1998r przy zastosowaniu podobnej marży jak w 1997r (tj. 21,7%) i określono obrót netto uzyskany z nieudokumentowanej sprzedaży za maj 1998r w kwocie [...] zł.
Izba Skarbowa podzieliła stanowisko organu I instancji. Stwierdziła, że w związku z brakiem dokumentacji firmy Handlowo-Konsultingowej "A" Inspektor Kontroli Skarbowej wystosował do Strony pisma z żądaniem przedłożenia stosownych dokumentów, jednakże Strona nie przedłożyła jakichkolwiek dodatkowych dowodów w sprawie.
Strona otrzymała część dokumentów firmy "A" z Sądu Rejonowego utraconych w trakcie kradzieży wśród których są faktury jednakże nawet ta część nie została okazana w trakcie prowadzonego postępowania, a ponadto prowadzona była również działalność po kradzieży (która miała miejsce [...].08.1997r) i dokumenty te również nie zostały przedstawione.
Strona została poinformowana, że w przypadku nie stawienia się na wezwania Inspektora i nie przedłożenia dodatkowych dowodów w sprawie rozstrzygnięcie nastąpi w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał dowodowy.
Tak więc Inspektor nie miał możliwości poczynić odmiennych ustaleń od tych jakie poczynił.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżący wnosi o uchylenie decyzji Izby Skarbowej,zarzucając tej decyzji rażące naruszenie prawa poprzez naruszenie dyspozycji przepisów: art, 121,122,123,124 i 125 ustawy Ordynacja Podatkowa
Zarzuca,że Inspektor Urzędu kontroli Skarbowej zaniechał zbadania całokształtu okoliczności sprawy, a w szczególności nie zbadano akt Sądu Rejonowego W., co w sposób ewidentny dowiodłoby, iż zwrot dokumentów na moją rzecz dotyczył zaledwie niewielkiej, ułamkowej części dokumentów firmy nie mających znaczenia dla rozliczeń podatkowych.
Nie załączono do akt postępowania skarbowego tych materiałów, które winny stanowić w nim dowód, a pochodzących z wyżej opisanych akt karnych. zarówno Inspektor Urzędu Kontroli Skarbowej,jak i Izba Skarbowa w zaskarżonej niniejszą skargą decyzji wyraziła stanowisko niezgodne z obowiązującymi przepisami, w szczególności nie wyczerpując całości materiału dowodowego oraz przerzucając na podatnika obowiązek dostarczenia dowodów świadczących o prawidłowości stosowania prawa i procedur podatkowych.
Urząd działał w sprawie z założeniem, że jako podatnik nie dopełnił swoich obowiązków,zaś jeśli było odmiennie powinienem osobiście tego dowieść.
Zdaniem Skarżącego ciężar dowodu w zakresie postępowania podatkowego spoczywa na Inspektorze UKS, który w mojej sprawie zaniechał przeprowadzenia opisanych wyżej czynności procesowych.
Pominięcie niektórych istotnych elementów w toku analizowanego stanu faktycznego doprowadziło do zniekształcenia prawdziwego obrazu sytuacji oraz ustalenia zobowiązań w nieprawidłowej wysokości.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie,podtrzymując zajęte stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Izba Skarbowa stwierdziła, że decyzja ta wynika z tego samego stanu faktycznego sprawy jak również materiału dowodowego jak przyjęto w zakresie podatku dochodowego. Według oceny Sądu ustalenie stanu faktycznego w tych sprawach zostało dokonane z naruszeniem przepisów postępowania,które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z czym decyzje te Sąd uchylił.
Również w zakresie podatku od towarów i usług naruszenie przepisów postępowania polegające na zebraniu w sposób niepełny, niewyczepujący przez organy I i II instancji materiału w sprawie, na zaniechaniu rozpatrzenia wniosków dowodowych w sprawie w zakresie choćby przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, co uzasadniała szczególna sytuacja braku dokumentów w związku z ich kradzieżą, nie pozwala na merytoryczną ocenę zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić,że szczególnie przy szacunkowym określeniu podstawy opodatkowania przeprowadzenie postępowania zgodnie z zasadami, a w szczególności zasadą dysponowania zakresem postępowania dowodowego przez organ prowadzący postępowanie, która wyraża się w uprawnieniu tego organu do decydowania o tym, jakie środki dowodowe zostaną przeprowadzone. Dotyczy to także dowodów, których przeprowadzenia żąda strona. Organ podatkowy zatem rozstrzyga, czy żądanie strony zostanie uwzględnione. Jest przy tym zobowiązany kierować się dyrektywą wynikającą z art.188 Ordynacji podatkowej z którego treści wynika, że odmowa przeprowadzenia dowodu może nastąpić tylko w dwóch przypadkach:
- 1) gdy strona żąda przeprowadzenia dowodu na okoliczność, która nie ma istotnego znaczenia dla sprawy,
- 2) gdy ma być przeprowadzony dowód na okoliczność już uprzednio do- wiedzioną w sposób wystarczający.
W rozpoznawanej sprawie nie mamy do czynienia z żadnym z wymienionych przypadków. Zatem organy prowadzące postępowanie odmawiając przeprowadzenia tych dowodów przekroczyły granice swobodnej oceny.
Należy również podkreślić, że ciężar zgromadzenia pełnego materiału dowodowego spoczywa na organie podatkowym i to on ponosi odpowiedzialność za właściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego.
W związku z niekwestionowanym w postępowaniu faktem kradzieży dokumentacji firmy wezwania Skarżącego do ich przedłożenia, nie mogły odnieść skutku,nie mogły również stanowić uzasadnienia do pozostawienia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności bez wyjaśnienia.
Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art.. 145 §1 pkt 1 lit. c, art. 152 w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270) orzekł jak w sentencji.