Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lipca 2002r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. cofająca K. K. - skarżącemu pozwolenie na broń palną gazową. Podstawą materialnoprawną decyzji Komendanta Głównego Policji podobnie jak i organu 1 instancji stanowił art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. Nr 53, poz. 549, ze zm.).
Komendant Główny Policji ustalił, że skarżący występując pismem dnia 21 stycznia 1994r. z wnioskiem o przedłużenie pozwolenie na broń palną gazową wskazywał, że z uwagi na prowadzenie działalności gospodarczej i konwojowanie znacznych sum pieniędzy przeznaczonych na wypłaty dla pracowników, zapłaty za surowce lub towar posiadanie broni jest niezbędne bowiem wzmacnia poczucie bezpieczeństwa.
Działając na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych (Dz.U. Nr 6, poz.43 z póź.zm.) decyzją z dnia [...] marca 1994 r. Komendant Wojewódzki Policji w E. wydał skarżącemu pozwolenie na broń palną gazową. Organ policji uznał, argumentację skarżącego uzasadniającą żądanie wydania pozwolenia a sprowadzającą się do tego, że broń jest skarżącemu niezbędna w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Argumentując powyższe skarżący podnosił, że niejednokrotnie dysponuje znacznymi sumami pieniędzy przeznaczonych na wypłaty oraz na zakup towarów, broń zaś wzmocni poczucie bezpieczeństwa.
Organ policji stwierdził, że wydaje pozwolenie do ochrony osobistej "w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej" przez skarżącego.
Wyżej wymieniona decyzją cofnięto skarżącemu pozwolenie na broń palną gazową, że okoliczności skutkujące w 1994 r. wydaniem przedmiotowego pozwolenia ustały. Organ wskazał, że z przeprowadzonego postępowania administracyjnego wynika, iż w dacie zaskarżonej decyzji skarżący nie prowadził działalności gospodarczej. Tak, więc w ocenie organu nie występowały w tym momencie znane wcześniej właściwemu rzeczowo organowi Policji powody do posiadania przez skarżącego pozwolenia na broń gazową a skarżący nie wskazał innych tego rodzaju powodów, które należałoby wziąć pod uwagę przed wydaniem decyzji w
Sygn.akt 6 III SA 2264/02 postępowaniu zmierzającym do cofnięcia pozwolenia na podstawie art. 18 ust. 2 powołanej ustawy.
Skargą z dnia 21 sierpnia 2002r. skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przywrócenie do działania prawomocnej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w E. Skarżący podniósł, że indywidualnej sytuacji skarżącego cofnięcie pozwolenia nie było zasadne, ponieważ w "nie ustąpiły przesłanki ochrony osobistej i mienia". Wskazał, że posiada nieruchomości w różnych miejscowościach, dzierżawi je osobom trzecim, a w związku z tym przewozi środki płatnicze pochodzące z należności dzierżawnych. Dostrzega "potencjalną konieczność" ochrony tych nieruchomości. Ponadto informuje, że podjął pracę w spółce "[...] Ltd", gdzie m.in. przewozi pieniądze na wypłaty dla pracowników oraz konwojuje towary do klientów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawy (Dz.U. Nr 153, poz.1271), w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).
Zgodnie z art.l § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej
Sygn.akt 6 III SA 2264/02 sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wyżej wymienioną decyzją cofnięto skarżącemu pozwolenie na broń palną gazową, z uwagi na fakt, że okoliczności skutkujące w 1994 r. wydaniem przedmiotowego pozwolenia ustały. Okolicznościami uzasadniającymi wydanie pozwolenia na broń palną gazową jak wynika z wniosku skarżącego z dnia 21 stycznia 1994r. i uzasadnienia decyzji z dnia [...] marca 1994r. była konieczność posiadania broni do ochrony osobistej w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej przez skarżącego. Jak wynika z treści przepisu art. 5 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych - organy Policji wydają pozwolenia na broń, jeżeli okoliczności faktyczne, na które powołuje są osoba ubiegająca się o pozwolenie na broń, uzasadniają wydanie takiego pozwolenia. W dacie wydania pozwolenia na broń organy Policji uznały, iż zachodzą ustawowe przesłanki do jej wydania.
W dacie zaskarżonej decyzji skarżący nie prowadził działalności gospodarczej, co też zostało wykazane w trakcie postępowania administracyjnego jak i oświadczone przez skarżącego do protokołu na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 28 kwietnia 2004r.
Tak, więc w dacie wydania decyzji nie występowały znane wcześniej właściwemu organowi Policji powody do posiadania przez skarżącego pozwolenia na broń gazową a w dacie wydania decyzji skarżący nie wskazał innych tego rodzaju powodów, które należałoby wziąć pod uwagę przed wydaniem decyzji w postępowaniu zmierzającym do cofnięcia pozwolenia na podstawie art. 18 ust. 2 powołanej ustawy.
Zgodnie z art. 18 ust.2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania. Takie okoliczności wystąpiły w niniejszej sprawie, wobec czego w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Komendant Główny Policji wydając zaskarżoną decyzję przeprowadził wnikliwe postępowanie i nie naruszył prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje, że w trakcie postępowania skarżący nie wyjaśnił przyczyn, które uzasadniają
Sygn.akt 6 III SA 2264/02 utrzymanie przedmiotowego pozwolenia. Argumentacja w tym względzie, dotycząca nowego w sprawie wątku posiadania takiej broni celem ochrony własnego mienia - nieruchomości oraz praca w spółce przy przewożeniu wartości pieniężnych, pojawiła się dopiero na etapie skargi do NSA, a więc już po zakończeniu postępowania administracyjnego decyzją ostateczną Komendanta Głównego Policji.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie oznacza, aby w przypadku wystąpienia lub utrzymywania się okoliczności faktycznych (powstałych po dacie wydania decyzji), uzasadniających wydanie pozwolenia, skarżący nie będzie mógł wystąpić z nowym wnioskiem o wydanie pozwolenia na stosowną broń.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) należało orzec jak w sentencji.