Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 lipca 2003 r. Nr PN.II.0542-1/03 Wojewoda Podlaski na podstawie art. 22 § 3 pkt 2 w związku z art. 22 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą i Radą Miejską w Sokółce polegającego na ustaleniu, jaki organ jest właściwy do rozpatrzenia skargi na Przewodniczącego Rady Miejskiej w Sokółce.
W uzasadnieniu podano, że pismem z dnia 23 maja 2003 r. Nr PN.III.0554- 35/03 na mocy art. 231 kpa przekazano Radzie Miejskiej w Sokółce skargę A. C. z dnia 16 maja 2003 r. na działalność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Sokółce do rozpatrzenia według właściwości. Skarga dotyczyła nieprzedstawienia do rozpatrzenia na sesji Rady Miejskiej w Sokółce sprawy opłaty targowej. Rada Miejska w Sokółce na sesji w dniu 30 czerwca 2003 r. uznała, iż nie jest właściwa w sprawie skargi na jej Przewodniczącego i odrzuciła w głosowaniu jej rozpatrzenie.
W odpowiedzi na wniosek Rada Miejska w Sokółce podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko. Powołując się na treść art. 229 pkt 3 kpa wyjaśniono, że rada gminy jest organem właściwym do rozpatrzenia skarg dotyczących zadań lub działalności burmistrza i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Powołany przepis takich kompetencji nie przyznaje jej w zakresie skarg na działanie Przewodniczącego Rady, którego status prawny określa art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), Sąd rozstrzyga w przypadkach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnych oraz w Ordynacji podatkowej, spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego oraz między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej, a także - między samorządowymi kolegiami odwoławczymi. Z kolei przepis art. 22 § 2 Kpa stanowi, że spory o właściwość między organami samorządu terytorialnego; a terenowymi organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny. Pojęcie „organy samorządu terytorialnego” należy rozumieć zgodnie ze znaczeniem ustalonym w przepisie art. 5 § 2 Kpa, a więc oznaczające także organy gminy wskazane w art. 1 la ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Zatem przedstawiony do rozstrzygnięcia Sądu negatywny spór kompetencyjny pomiędzy Radą Gminy Miasta Sokółka i Wojewodą Podlaskim mieści się w kategorii sporów o właściwość poddanych rozstrzygnięciu sądu administracyjnego.
Przedstawiony do rozstrzygnięcia Sądu spór kompetencyjny dotyczy wskazania organu właściwego do rozpatrzenia skargi na działalność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Sokółce.
Postępowanie w sprawie skarg uregulowane zostało w dziale VIII Kpa. Stosownie do art. 227 kpa. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Do tego rodzaju skarg należy zaliczyć skargę złożona w dniu 16 maja 2003 r. przez radnego A. C. na działalność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Sokółce. Ustalenie organu właściwego do rozpatrzenia skargi powinno zatem nastąpić przy uwzględnieniu treści przepisu art. 229 kpa. Powołany przepis, z zastrzeżeniem jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych, wskazuje organy właściwe do rozpatrzenia skarg składanych na podstawie art. 227 kpa. Zgodnie z tym przepisem organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność rady gminy jest wojewoda. Złożona skarga dotyczyła działalności Przewodniczącego Rady Miejskiej w Sokółce, który nie jest organem gminy (art. lla ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).
W świetle art. 19 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym przewodniczący rady organizuje pracę rady i prowadzi jej obrady. Przepis ten jednoznacznie kształtuje usługowy charakter funkcji przewodniczącego w stosunku do rady gminy. W tej sytuacji złożoną skargę należało potraktować jako skargę dotyczącą trybu pracy rady gminy. Do jej rozpoznania na mocy omówionych przepisów właściwy jest wojewoda (art. 229 pkt 1 Kpa). Za takim rozstrzygnięciem w sprawie przedstawionego sporu przemawia również przepis art. 25 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz.U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872 ze zm.) ustanawiający ogólne kompetencje wojewody w zakresie nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 28 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji postanowienia.