Uzasadnienie
Decyzją z 21.8.1992 r. Minister Przekształceń Własnościowych, powołując się na podstawę prawną z art. 38 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253/ odmówił wydania zezwolenia w przedmiocie przedłużenia okresu zwolnienia z podatku dochodowego spółce z udziałem zagranicznym z następującym uzasadnieniem: spółka z udziałem zagranicznym złożyła 3.8.1992 r. wniosek o przedłużenie zwolnienia z podatku dochodowego na następne lata. Spółka ta powstała w oparciu o przepisy ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325/ uzyskując obligatoryjne trzyletnie zwolnienie z podatku dochodowego. Art. 28 ust. 2 tej ustawy przewidywał możliwość ubiegania się o dodatkowe zwolnienie z podatku dochodowego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w dziedzinach preferowanych, określonych przez Radę Ministrów. Było to możliwe do dnia wejścia w życie nowej ustawy, tj. do 4.7.1991 r. Zgodnie bowiem z art. 38 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253/ do spółek powstałych na mocy przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. nie stosuje się zwolnień podatkowych o których mowa w art. 23 wym. ustawy. Spółka wniosła o ponowne rozpatrzenie jej wniosku ale Minister Przekształceń Własnościowych, działając w trybie art. 127 par. 3 Kpa utrzymał w mocy swoją pierwszą decyzję. Była ona przedmiotem skargi, w której zarzucono iż wydano ją z naruszeniem prawa. W szczególności strona skarżąca zarzuciła iż obie decyzje naruszają zasady umowy międzynarodowej z dnia 10.11.1989 r. między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie wzajemnej ochrony inwestycji zagranicznych i ich popierania. Art. 8 ust. 2 tej umowy zobowiązując każdą umawiającą się stronę do dotrzymania wszelkich innych zobowiązań jakie podjęto w odniesieniu do inwestorów drugiej umawiającej się strony na swoim terytorium. Wniosek Spółki o dalsze zwolnienie z podatku dochodowego został złożony zgodnie z uchwałą nr 17 Rady Ministrów z dnia 16 lutego 1989 r. Do produkcji w Spółce zostały wdrożone nowe technologie oszczędzające energię, paliwa i surowce w oparciu o nowe, stosowane w krajach EWG rozwiązania naukowo-techniczne i są one wykorzystywane przy produkcji torfu oraz wyrobów z kory.
Odpowiadając na skargę Minister Przekształceń Własnościowych wniósł o jej oddalenie podnosząc, że ustawa z dnia 14 czerwca 1991 r. jak również wydane na podstawie art. 43 ust. 3 tzw. decyzje dostosowawcze nie pogorszyły sytuacji spółek już istniejących, gdyż zachowały one wszystkie ulgi i zwolnienia aż do ich wyczerpania. Przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r., w odróżnieniu od przepisu art. 28 par. 1, miał charakter fakultatywny gdyż stwarzał tylko Spółce możliwość uzyskania zwolnienia od podatku dochodowego na okres dłuższy niż trzy lata nie zapewniając zwolnienia z mocy samej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Spółka z o.o. w P. jako spółka z udziałem zagranicznym była, na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325 ze zm./ zwolniona z mocy samej ustawy, od podatku dochodowego w okresie trzech lat od rozpoczęcia działalności. Za datę rozpoczęcia działalności uważano datę wystawienia pierwszej faktury. W ust. 2 tegoż artykułu postanowiono, że spółka z udziałem zagranicznym może uzyskać zwolnienie od podatku dochodowego na dalszy okres, nie dłuższy niż trzy lata, z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w preferowanych dziedzinach określonych przez Radę Ministrów. Jak z powyższego wynika dodatkowe zwolnienie z uiszczenia podatku dochodowego, nawet gdy spółka spełniała wszystkie przewidziane prawem kryteria miało charakter uznaniowy. Z dniem 4.7.1991 r. weszła w życie ustawa z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253/, która uchyliła ustawę z dnia 23 grudnia 1988 r. /Dz.U. nr 41 poz. 325 ze zm./. Zgodnie z art. 35 nowej ustawy spółki utworzone na podstawie cyt. ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. stały się spółkami w rozumieniu tej ustawy, a stosownie do art. 37 ust. 1 korzystają one z przysługujących im na podstawie starych przepisów ulg i zwolnień do czasu ich wyczerpania.
W czasie orzekania przez Ministra Przekształceń Własnościowych nie obowiązywała już ustawa z dnia 23 grudnia 1988 r. a zatem nie mógł on przyznać skarżącej spółce na podstawie art. 28 ust. 2 tej ustawy dalszego zwolnienia podatkowego. Możliwość taką wyklucza też przepis art. 38 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r.
Skoro więc zaskarżona decyzja nie narusza prawa przeto skarga jest niezasadna i jako taka została oddalona na podstawie art. 207 par. 5 Kpa.