Uzasadnienie
Pismem z dnia 25.06.1999 r. Danuta W. zwróciła się do Urzędu Skarbowego w Ż. o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach w roku 1998.
Postanowieniem z dnia 6.07.1999 r. Urząd Skarbowy na podstawie art. 219 Kpa w zw. z art. 29 par. 1 Ordynacji podatkowej odmówił wnioskodawczyni wydania żądanego zaświadczenia.
W uzasadnieniu tego postanowienia Urząd Skarbowy podał, że na podstawie zgromadzonych danych stwierdził, iż na mężu wnioskodawczyni ciążą zaległości podatkowe, powstałe przed zawarciem umowy o wyłączeniu majątkowej wspólności ustawowej, za które odpowiada również ona całym wspólnym majątkiem, zgodnie z art. 29 par. 1 Ordynacji podatkowej.
Na powyższe postanowienie Danuta W. wniosła zażalenie, w którym stwierdziła, że nie rozumie przesłanek, którymi kierował się Urząd Skarbowy i dlaczego powołał się na przepis Ordynacji podatkowej w wygodnej dla siebie części, nie biorąc poda uwagę dobra podatnika. Wyjaśniła, że z prowadzonego przez siebie sklepu podatki płaciła w terminie i żadne tytuły ani decyzje nie były wystawiane w związku z prowadzeniem przez nią tej działalności.
Postanowieniem z dnia 13.09.1999 r. Izba Skarbowa w W. na podstawie art. 233 par. 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 219 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymała w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego w Ż. z 6.07.1999 r. Izba Skarbowa wyjaśniła, że mąż wnioskodawczyni Adam W. jest współudziałowcem w Spółce cywilnej "K.-H.", na której ciążą zobowiązania podatkowe w podatku VAT według decyzji z dnia 11.03.1998 r.
Zaległość na dzień wydania postanowienia Urzędu Skarbowego wynosiła 111.871,01 zł.
Decyzja o odpowiedzialności wspólnika została doręczona Adamowi W. w dnia 3.08.1998 r. Danuta i Adam W. posiadają umowę z dnia 4.09.1998 r. o wyłączeniu majątkowej wspólności ustawowej.
Z art. 29 Ordynacji podatkowej wynika, że Danuta W. odpowiada również całym wspólnym majątkiem za zobowiązania podatkowe małżonka powstałe przed dniem zawarcia umowy o wyłączeniu majątkowej wspólności ustawowej. Postanowienie Urzędu Skarbowego wynikało z tego przepisu.
Na postanowienie Izby Skarbowej Danuta W. wniosła skargę, w której zarzuciła, że jest ono niezgodne ze stanem prawnym, gdyż w stosunku do niej nie wydawano żadnej decyzji o odpowiedzialności podatkowej na podstawie art. 108 Ordynacji podatkowej.
Skarżąca podniosła, iż nie można twierdzić, że nadal odpowiada całym majątkiem za zobowiązania podatkowe męża, gdyż dostarczył wyrok NSA z dnia 23 czerwca 1999 r. III SA 7263/98, którym Sąd uchylił decyzję Izby Skarbowej w C. dotyczącą jego zobowiązania w podatku VAT. Przestało więc istnieć zobowiązanie jej męża w tym podatku.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Izba Skarbowa wyjaśniła, że wyrokiem z dnia 23 czerwca 1999 r. Sąd uchylił decyzję Izby Skarbowej w C. w przedmiocie podatku VAT od Spółki "K.-H." pozostawiając w obiegu decyzję organu I instancji z dnia 11.03.1998 r. określającą Spółce ten podatek.
Zatem na dzień złożenia przez skarżącą podania o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach i na dzień wydania postanowienia o odmowie wydania tego zaświadczenia pozostawały w obiegu prawnym decyzje określająca spółce podatek VAT oraz orzekająca o odpowiedzialności podatkowej męża skarżącej za zobowiązania podatkowe spółki.
Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jako podstawę prawną odmowy wydania skarżącej zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach organy podatkowe przyjęły art. 29 par. 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi o odpowiedzialności podatkowej osób pozostających w związku małżeńskim. Pominęły jednak, że przepis ten odsyła do art. 26 w którym jest mowa o odpowiedzialności podatkowej podatnika. Jak wynikało z akt sprawy zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za które przeniesiona została odpowiedzialność na męża skarżącej Adama W. były zaległościami Spółki cywilnej "K.-H.", której on był wspólnikiem lecz nie jego zaległościami jako podatnika.
Podatnikiem była bowiem Spółka cywilna, jako jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług (...) /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./.
Mąż skarżącej jako osoba trzecia w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej mógł ponosić odpowiedzialność za zaległości spółki w podatku VAT na podstawie art. 115 Ordynacji podatkowej.
Skoro więc mąż skarżącej nie był podatnikiem tego podatku /art. 26 Ordynacji podatkowej/ to nie miał w tej sprawie zastosowania art. 29 par. 1 tej Ordynacji, który mógłby uzasadniać odmowę wydania skarżącej zaświadczenia o nieposiadaniu zaległości podatkowych.
Dlatego wydane w tej sprawie postanowienia należało uznać jako wynik błędnej interpretacji przepisów prawa materialnego.
Z tych względów na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 29 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.