Uzasadnienie
Izba Skarbowa w W. decyzją z dnia 3.01.2002 r. na podstawie art. 233 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej art. 14a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, po rozpoznaniu odwołania Zbigniewa B., prowadzącego Zakład Pracy Chronionej od decyzji Urzędu Skarbowego w O. z dnia 18.10.2001 r. (...) w sprawie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie 25.232 zł z tytułu zatrudnienia w sierpniu 2001 r. osób niepełnosprawnych utrzymała zaskarżoną decyzje w mocy.
W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa podniosła, że prowadzącym zakład pracy chronionej, przysługuje zwrot uprzednio wpłaconego podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 14a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, według zasad określonych w ust. 2-6 powołanego art. 14a ustawy.
W myśl art. 14a, ust. 7 pkt 2 wyżej powołanej ustawy, prawo do zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług nie przysługuje prowadzącym zakład pracy chronionej, u których na dzień złożenia wniosku o dokonanie zwrotu występują zaległości stanowiących dochód budżetu państwa.
Jak wynika z akt sprawy strona na dzień złożenia wniosku w sprawie zwrotu części uprzednio wpłaconego VAT za sierpień 2001 r., tj. na dzień 25.09.2001 r., posiadała zaległość podatkową w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 93.178 zł określoną w decyzji Urzędu Skarbowego z dnia 4.04.2001 r. (...).
Zaległość ta wynikała z decyzji Urzędu Skarbowego w zakresie VAT, ale jej istnienie na dzień złożenia wyżej wymienionego wniosku, nie było uzależnione od decyzji organu podatkowego, ale od woli podatnika. Fakt nie zapłacenia VAT wynikającego z decyzji organu podatkowego spowodował istnienie zaległości podatkowej na dzień złożenia wniosku o zwrot wpłaconego podatku od towarów i usług, a nie samo wydanie decyzji.
Fakt uchylenia przez Izbę Skarbową decyzji, stanowiącej podstawę określenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług, nie ma wpływu na zmianę stanu faktycznego, który istniał w dniu złożenia wniosku w sprawie zwrotu VAT za sierpień 2001 r.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że na dzień złożenia wniosku w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2001 r., strona posiadała zaległość w podatku stanowiącym dochód budżetu państwa, czyli, zgodnie z art. 14a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie miała prawa w zakresie działalności Zakładu Pracy Chronionej do całkowitego lub częściowego zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług według zasad określonych w art. 14a, ust. 2-6 ustawy o podatku od towarów i usług.
W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej i zarzuciła decyzji rażące i oczywiste naruszenie art. 21 par. 3 Ordynacji podatkowej. Zdaniem strony skarżącej istnienie zaległości podatkowej jest ściśle związane z istnieniem decyzji organu podatkowego określającej tę zaległość podatkową. Nie istnienie decyzji określającej zaległość podatkową oznacza, iż zaległość ta nie istnieje i nigdy nie powstała.
Skarżący stwierdza, iż w wyniku prowadzonego przez Izbę Skarbową postępowania odwoławczego, została uchylona decyzja Urzędu Skarbowego w zakresie podatku od towarów i usług, co oznacza, że decyzja określająca zaległość podatkową będąca podstawą wydania decyzji o odmowie zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2001 r., została wyeliminowana z obrotu prawnego od chwili jej wydania, nie zaś od chwili wydania decyzji organu wyższej instancji o uchyleniu decyzji. Czyli należy uznać, że strona nie posiadała zaległości na dzień złożenia wniosku o zwrot podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest oczywiście niezasadna.
Zgodnie z art. 14a ust. 7 pkt 2 ustawy o VAT prawo do zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług nie przysługuje, jeżeli w dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu określonej kwoty, występują zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Ustawodawca nie wskazał, by tego rodzaju zaległość była stwierdzona ostateczną bądź prawomocną decyzją organu podatkowego. Wystarczy jakakolwiek zaległość stwierdzona w dacie złożenia wniosku by tego rodzaju zwrot nie przysługiwał.
W sprawie jest bezsporne, że w dacie złożenia wniosku przez skarżącego, tj. w dniu 25.09.2001 r. posiadał on zaległość w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 93.178 zł, która to zaległość wynikała z decyzji Urzędu Skarbowego w O. z dnia 18.10.2001 r., (...).
Bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej pozostaje fakt, ze przedmiotowa decyzja była nieostateczna i strona z jej ustaleniami się nie zgadzała.
Odnosząc się do wywodów skargi, zauważyć należy, że ostatecznie bądź prawomocne rozstrzygnięcie stwierdzające brak jakiejkolwiek zaległości może stanowić podstawę ewentualnego wznowienia postępowania w sprawie o zwrot podatku VAT. Toczące się postępowanie nie może natomiast decydować o tym czy zwrot podatku się należy czy też nie. Decydujące znaczenie ma bowiem istnienie zaległości w dacie złożenia wniosku.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA orzeczono jak w sentencji.