Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 2 czerwca 2004 r., sygn. akt III SA 267/03

Metryka

Sąd
Dnia 2 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Rozpoznanie
w dniu 2 czerwca 2004 roku
Sprawa
sprawy ze skargi J. R. i S.R. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2003 Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. Uchyla zaskarżoną decyzję
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędzia NSA Bogusław Dauter (spr.), Asesor WSA Jolanta Sokołowska
Michał Gwardyś protokolant

Sentencja

  1. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości;
  2. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] złotych ([...] złotych, trzydzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 roku, skierowaną do skarżących J. i S. R., Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję, wydaną przez Urząd Skarbowy w G. po przeprowadzeniu w spółce "R" [...] kontroli w zakresie prawidłowości rozliczania się z budżetem z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 roku.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, powołując się na treść artykułu 23 ust. 1 pkt 45 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 roku Nr 90, poz. 416 z późn. zm.), podzielił stanowisko Urzędu Skarbowego uznając, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie tych środków we własnym zakresie, odliczonym od podstawy opodatkowania albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek innej formie. W konsekwencji Izba odmówiła uznania za koszty uzyskania przychodu spółki w 1996 roku kwoty, obejmującej odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, objętych ulgą inwestycyjną w latach 1994 i 1995, czego domagali się skarżący.

Ponadto Izba Skarbowa, w odpowiedzi na zarzut nieprawidłowego naliczenia odsetek za zwłokę, wskazała na przepis art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.) oraz na art. 53 § 4 w/w ustawy.

Na przedmiotową decyzję J. i S. R. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając organowi naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych za rok 1996, a także podnosząc kwestię wysokości naliczonych odsetek za zwłokę.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie w części dotyczącej wysokości naliczonych odsetek za zwłokę, zaś w pozostałej części o jej uznanie.

Działając w niniejszej sprawie na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.

Sąd, podzielając argumentację przedstawioną w skardze, przychylił się do wniosku Izby Skarbowej o uwzględnienie skargi w części dotyczącej uznania za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, zakupionych w latach 1994 i 1995, częściowo w ramach ulgi inwestycyjnej.

Skarżący słusznie domagali się uznania za koszty uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia środków trwałych, zarachowanych w koszty w 1996 roku i naliczonych od wartości początkowej środków, tj. nie pomniejszonej o odliczenia, dokonane z tytułu ulgi inwestycyjnej w 1994 i 1995 roku. Za takim przyjęciem przemawiała treść paragrafu 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 stycznia 1994 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego (Dz. U. z 1996 roku Nr 39, poz. 171), zawierającego zasadę, że odliczenia wydatków inwestycyjnych dokonane w roku podatkowym, traktowane na równi z odpisami amortyzacyjnymi, nie zmniejszają podstawy do ustalania odpisów amortyzacyjnych według zasad określonych w odrębnych przepisach.

Sąd uznał jednak za zasadne uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a zatem także w części objętej skargą w zakresie wysokości naliczonych odsetek za zwłokę. Sąd miał w tym względzie na uwadze treść przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.), który stanowi, że podstawą do naliczenia odsetek za zwłokę są zaległości podatkowe. W powyższym kontekście fakt uznania przez Izbę Skarbową w W. argumentacji skarżących w kwestii uwzględnienia kosztów uzyskania przychodu, a w konsekwencji uchylenie przez Sąd decyzji organu odwoławczego w powyższym zakresie, skutkowało w sposób bezpośredni koniecznością ponownej oceny wysokości należnych odsetek za zwłokę.

Dodatkowo Sąd zauważył, że podczas rozprawy skarżący wniósł o uznanie rozstrzygnięcia organu podatkowego w przedmiocie naliczonych odsetek, jednak z zastrzeżeniem określonej kwoty.

Mając na względzie powyższą argumentację i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) Sąd orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.