Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 26.
- 2001 r., (...), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w W. określającej w podatku od towarów i usług za styczeń 2000 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy, zaległość podatkową, odsetki od zaległości podatkowej oraz ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe za styczeń 2000 r., Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.
Jak wynika z motywów powyższej decyzji w wyniku kontroli przeprowadzonej w Spółce w zakresie rozliczeń z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2000 r. ustalono, że strona obniżyła podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktury (...) z dnia 10.01.2000 r. dokumentujący zakup samochodu marki "HONDA CIVIC" 1,4 IS od pośrednika w handlu samochodami Pawła Z. firma "H.". Decyzją z dnia 20.12.2000 r. (...) Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za styczeń 2000 r., zaległość podatkową /nienależnie otrzymany zwrot/ oraz odsetki od zaległości podatkowej naliczone od momentu zwrotu podatku do dnia wydania decyzji oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe. W uzasadnieniu podał on, iż samochód wyprodukowany i sprzedany pierwszemu właścicielowi jako samochód osobowy /świadectwo homologacji/ nie wskazując trwałych zmian w konstrukcji nadwozia potwierdzonych nowym świadectwem homologacji podlega zakwalifikowaniu pod symbolem SWW 1021 "Samochody osobowe ogólnego przeznaczenia". W związku z powyższym, dokonane przez stronę odliczenie podatku naliczonego z przedmiotowej faktury i nie spełnienie wymogów pozwalających na zakwalifikowanie ww. pojazdu do ciężarowych stanowi naruszenie przepisów art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./.
W odwołaniu wniesionym od decyzji organu I instancji strona wskazała, że klasyfikacja samochodu w dowodzie rejestracyjnym ma decydujące znaczenie jako dowód również w sprawie podatkowej, w której ocena prawnych uprawnień lub ograniczeń uzależniona jest od tej klasyfikacji. Ponadto z rejestracji pojazdu na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo ruchu drogowego dokonuje się w formie decyzji administracyjnej. Powyższe oznacza, że dla organów podatkowych oznaczenie pojazdu w decyzji jaką jest dowód rejestracyjny jest wiążące do czasu jej ewentualnej zmiany. Taka zmiana jednak nie nastąpiła. Strona zwraca uwagę na pismo Departamentu Transportu Samochodowego Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej, w którym stwierdzono, iż samochód przerobiony indywidualnie przez właściciela nie musi posiadać świadectwa homologacji.
Izba Skarbowa w W. nie znalazła podstaw do uwzględnienia odwołania i wskazała, iż wprawdzie przepisy o podatku od towarów i usług obowiązujące przed 1 stycznia 2001 r. nie uzależniały wprost odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia samochodów innych niż osobowe od posiadania świadectwa homologacji to jednak decydujące znaczenie dla określenia rodzaju samochodu, a tym samym dla uznania prawa podatnika do skorzystania z odliczenia podatku od towarów i usług jest świadectwo homologacji. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, iż Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej w wytycznych z dnia 28 stycznia 2002 r. skierowanych do urzędów kontroli skarbowej i izb skarbowych stwierdził, iż należy uznać prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z tytułu nabycia lub użytkowania samochodu osobowego przerobionego na ciężarowy może zostać uznane tylko wówczas, gdy spełnione są łącznie niżej określone warunki, a mianowicie samochód był używany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, przeróbki w samochodzie zostały udokumentowane w sposób pozwalający na stwierdzenie, że faktycznie przeróbek tych dokonano /np.: faktura wystawiona przez podmiot przerabiający za usługi wykonane w tym zakresie, protokół z oględzin samochodu przeprowadzonych przez inspektora w toku postępowania kontrolnego itp., które potwierdzone zostały stosownym zaświadczeniem wydanym przez okręgową stację diagnostyczną, na podstawie którego dokonana została zmiana w dowodzie rejestracyjnym przez organ administracyjny właściwy dla rejestracji samochodu. Tymczasem w trakcie oględzin przeprowadzonych przez Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 20.10.2000 r. ustalono, że w samochodzie marki Honda Civic EJ93 zamontowane są fotele dla pasażerów. Pojazd nie posiadał wydzielonego miejsca do przewozu ładunków poza fabrycznym bagażnikiem. Strona nie wskazała jakichkolwiek zmian /przeróbek/ dokonanych w przedmiotowym samochodzie. Wobec powyższego, zdaniem Izby Skarbowej w W., w samochodzie nie dokonano faktycznych przeróbek samochodu co świadczy, iż przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym a strona w świetle wyżej wymienionych wytycznych nie może skorzystać z prawa odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu osobowego przerobionego na ciężarowy.
Na powyższą decyzję "B." Sp. z o.o. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosząc w niej o uchylenie powyższej decyzji, zarzuca naruszenie prawa materialnego, nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz sprzeczność ustaleń. Skarżąca zwraca uwagę na fakt, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odmówiło wszczęcia postępowania, w sprawie nieważności dowodu rejestracyjnego, ponieważ brak było jego zdaniem podstaw by uznać, że ta decyzja administracyjna wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem skarżącej prawnopodatkową kwalifikację samochodu wyznacza treść dowodu rejestracyjnego, która pozostaje w zgodzie z obowiązującymi ówcześnie przepisami prawa.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie bowiem jej zarzuty uznała za bezzasadne i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 21 ustawy z dnia 11 maj 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, stwierdzić należy, iż decyzja ta narusza przepisy prawa materialnego, oraz przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga zasługuje więc na uwzględnienie.
W stanie prawnym jaki obowiązywał w chwili wydania zaskarżonej decyzji dowód rejestracyjny będący decyzja administracyjną, dopuszcza nie tylko do ruchu określony w nim typ pojazdu lecz także decydował o jego rodzaju. Treścią takiej decyzji administracyjnej związane zatem były organy podatkowe dopóty, dopóki treść taka nie została zmieniona w trybie przewidzianym prawem. Pomimo prób zmiany treści tej decyzji jaka podjęła Izba Skarbowa w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze treści dowodu rejestracyjnego przedmiotowego samochodu nie zmieniło. Wobec czego związanie treścią tej decyzji administracyjnej jakim jest dowód rejestracyjny nadal było wiążące w sprawie.
W świetle powyższego stanu faktycznego i prawnego skarżąca mogła zatem skorzystać z podstawowej konstrukcji podatku od towarów i usług wyrażonej w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ jaką jest prawo podatnika do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Co prawda prawo to podlega ograniczeniom przewidzianym m. in. w art. 25 ust. 1 pkt 2 tej ustawy który stanowi że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych, z wyjątkiem przypadków, gdy odsprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika. Mając jednak na uwadze wiążącą organy podatkowe treść decyzji administracyjnej jaką jest dowód rejestracyjny pojazdu, organy te nie wykazały, iż zakupiony przez stronę samochód był samochodem osobowym.
Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski, na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji. Natomiast orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 55 ust. 1 tejże ustawy.