Uzasadnienie
Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...].02.2002r. skierowanym do inspektora kontroli skarbowej z UKS w P. - Ośrodek Zamiejscowy K., PPUH "P" Spółka z o.o. zażądała wznowienia postępowania w trybie art. 240 § 1 pkt 5 i 7 Ordynacji podatkowej.
Swój wniosek o wznowienie strona uzasadniła wyjściem na jaw nowych istotnych okoliczności faktycznych, które istniały w dniu wydania decyzji lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję. Ponadto jako podstawę prawną swojego wniosku podniosła okoliczność, że decyzja inspektora z dnia [...].12.2000r. została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji.
Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...].12.2002r. Nr [...]Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K.z dnia [...].09.2002r Nr [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej inspektora kontroli skarbowej.
W uzasadnieniu decyzji Generalny Inspektor wskazując na treść art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej stwierdził, że przywołane przez stronę pismo z dnia [...].01.2002r. stanowi wyłącznie odmienną (od przyjętej przez inspektora) interpretację przepisów prawa materialnego w kwestii skutków prawnych przerabiania przez podatników samochodów osobowych na ciężarowe i związanym z tym prawem do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku VAT. Zgodnie z utrwalonym w tym zakresie orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania i wzruszenia decyzji ostatecznej nowa wykładnia przepisów prawa. Nie jest ona bowiem ani nowym dowodem, ani faktem w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (240 § 1 pkt 5 Ordynacji) - wyrok NSA z dnia 11.10.1995r. (sygn. akt SA/Wr 431/95).
Organ odwoławczy nie uznał również żądania strony o wznowieniu postępowania w oparciu o art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Z brzmienia tego przepisu wynika, że chodzi w nim o sytuację, gdy decyzja została oparta na kompetentnym rozstrzygnięciu sądu lub innego organu, a rozstrzygnięcie to wchodziło w skład szeroko rozumianej podstawy prawnej. Uchylenie lub zmiana tej podstawy musiałaby oczywiście wywrzeć wpływ na moc obowiązującą tej decyzji i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych.
W przedmiotowej sprawie sytuacja taka nie zachodzi, gdyż decyzja inspektora z dnia [...].12.2000r. została wydana w oparciu o materiał zgromadzony w czasie trwania kontroli, nie zaś na podstawie innej decyzji bądź wyroku sądu, które miałyby wpływ na rozstrzygnięcie organu kontroli skarbowej.
W złożonej skardze na wymienioną decyzję skarżąca spółka zarzuciła, że decyzja ta narusza praworządność i jej interes. Dodała, iż wydana została w sposób nienależyty poprzez nieuzasadnione przekroczenie terminów.
Zdaniem strony skarżącej argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie są merytorycznie wystarczające i naruszają praworządność i interes strony, wyrażony w piśmie Ministerstwa Finansów Nr [...]. Zawarte w piśmie Ministerstwa Finansów wytyczne odnośnie sposobu postępowania w przypadkach błędu popełnionego przez organ administracji stwierdzają wyraźnie, że skutków tego błędu nie wolno przerzucać na stronę postępowania administracyjnego. Organ administracji zarejestrował wcześniej pojazd po przeróbkach jako samochód ciężarowy i jednostka kupująca go tj. P. nie miała prawa otrzymanego dowodu rejestracyjnego podważać. W tym zakresie przy rozstrzygnięciu decyzji nie wzięto tego pod uwagę.
Stwierdziła, że w tej samej sprawie są wydane 2 sprzeczne ze sobą rozstrzygnięcia. W prawomocnej decyzji Nr [...] z dnia [...].06.2002r. a dotyczącej podatku dochodowego odliczenie podatku naliczonego od tegoż samochodu uznano za zasadne (nie podwyższono wartości środka trwałego i nie skorygowano w związku z tym amortyzacji oraz kosztów ubezpieczenia dla celów podatkowych.) W związku z powyższym podatniczka oczekiwała na zmianę wcześniej wydanej decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przedmiotem rozstrzygnięcia jest kwestia, czy interpretacja Ministra Finansów może być potraktowana, w przedmiotowej sprawie jako "istotna dla sprawy nowa okoliczność faktyczna lub nowy dowód istniejący w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję", czyli przesłanka wznowienia, o której stanowi art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.
W ocenie Sądu, rozstrzygając sprawę na podstawie art. 245 § 1 pkt 5, organy podatkowe trafnie oceniły, iż nie zachodzi w niniejszej sprawie podstawa wznowienia przewidziana w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, na którą powołała się strona, wnosząc żądanie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wymiarową w podatku dochodowym od osób prawnych.
Wskazać także należy, iż w zaistniałej sytuacji nie zachodzi również żadna z pozostałych podstaw wznowienia postępowania.
Art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję.
Istota wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją ostateczną i ustaleniu, czy w sprawie nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję.
Za podstawę do wznowienia postępowania nie można uznać nowej, korzystnej interpretacji przepisów prawa, na którą powołała się skarżąca, bowiem z utrwalonego już orzecznictwa SN i NSA wynika, iż wykładnia przepisu prawa materialnego, nie jest ani nową okolicznością faktyczną, ani nowym dowodem uzasadniającym wznowienie postępowania.
Z kolei mówiąc w art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej ustawodawca miał na uwadze akt administracyjny albo sądowy, który stanowił podstawę wydania decyzji podatkowej.
Nie stanowi natomiast podstawy prawnej do wydania w podatku od towarów i usług rozstrzygnięcie w podatku dochodowym od osób prawnych, a dotyczące uznania za koszt uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych oraz kosztów ubezpieczenia środka trwałego od samochodu Nubira Combi.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec, jak w sentencji.