Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 27.11.2003 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie li dniu-2 grudnia 2003 r. Gmina W. cofnęła swoją skargę z 23 września 2003 r. na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Finansów wnosząc równocześnie o umorzenie postanowienia.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę... Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z uwagi na siedzibę organu, którego decyzja była przedmiotem zaskarżenia (Ministra Finansów) do rozpoznania skargi Gminy W. i wniosków składanych w postępowaniu wszczętym tą skargą właściwy był, na podstawie art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zgodnie z art. 60 tej ustawy Skarżący może cofnąć skargę. Taka decyzja wiąże sąd, chyba, że cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, wskazane negatywne przesłanki nie wystąpiły. Z tej przyczyny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie miał obowiązek orzec jak w postanowieniu.