Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 24 lutego 2000 r., III SA 2828/99

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi "F.-E." Sp. z o.o. w W. na Wynik Kontroli Inspektora Kontroli Skarbowej z UKS w W. z dnia 27.08.1999 r. (...) w przedmiocie - rozliczenia z budżetem postanawia - odrzucić skargę.

Teza

Zaskarżony wynik kontroli dotyczy w istocie wymiaru podatku dochodowego od osób prawnych.

Wynik kontroli o jakim mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. nr 100 poz. 442 ze zm./ nie może stanowić konkurencyjnego trybu konkretyzacji obowiązków podatkowych.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonym Wyniku Kontroli z 27.08.1999 r. nie każdy wynik kontroli wydany na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. nr 100 poz. 442 ze zm./ jest czynnością z zakresu administracji publicznej, która podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 25 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ sąd orzeka w sprawach aktów lub czynności innych niż decyzje i pozostawienia, które są działaniami z zakresu administracji publicznej jednocześnie spełniającymi drugie kryterium - winny one przyznawać, stwierdzać lub uznawać uprawnienia i obowiązki wynikające z przepisów prawa. Niewątpliwie w aktach, tych i czynnościach owe prawa i obowiązki muszą znajdować swoją konkretyzację. Oznacza to, iż ich zindywidualizowane obowiązywanie wobec podmiotów, do których są skierowane zostało w tych aktach lub czynnościach stworzone lub określone. Skarga z art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o NSA nie może dotyczyć sytuacji, kiedy obowiązki wynikają wprost z przepisów prawa. Taka sytuacja, zachodzi co do zaskarżonego wyniku kontroli, który dotyczy w istocie wymiaru podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ zobowiązanie podatkowe powstaje w wyniku zdarzeń, z którymi ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania, a więc z mocy prawa. Niepodporządkowanie się przez podatnika normie prawnej skutkuje wszczęcie postępowania podatkowego i wydanie decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej. Ochrona praw uczestników tego postępowania zrealizowana jest w postępowaniu podatkowym i na drodze kontroli sądowej decyzji podatkowych. Wynik kontroli o jakim mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o kontroli skarbowej nie może stanowić konkurencyjnego trybu konkretyzacji obowiązków podatkowych.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA /cyt. wyżej/ odrzucił skargę jako niedopuszczalną.