Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 28 kwietnia 2004 r., sygn. akt III SA 2840/02

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie NSA Bogusław Dauter (spr.), NSA (del.) Włodzimierz Kubiak
Maciej Kurasz protokolant
Rozpoznanie
w dniu 19 kwietnia 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Krajowej Rady Doradców Podatkowych w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za wniosek o przekształcenie wpisu o charakterze warunkowym na wpis na listę doradców podatkowych oddala skargę

Teza

Prawo Krajowej Rady Doradców Podatkowych do pobierania opłat za wpis na listę doradcóww podatkowych czy też opłaty za rozpatrzenie wniosków o przekształcenie wpisów warunkowych na wpisy stałe na listę doradców podatkowych na podstawie art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym /Dz.U. 2002 nr 9 poz. 86 ze zm./ wynika wyłącznie z treści art. 11 tej ustawy.

Uzasadnienie

W dniu [...] czerwca 2002r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych podjęła uchwałę nr [...] w sprawie opłaty za wniosek o przekształcenie wpisu o charakterze warunkowym na wpis na listę doradców podatkowych.

Decyzją z dnia [...] lipca 2002r. Minister Finansów, na podstawie art. 63 ust. 3 ustawy o doradztwie podatkowym, zawiesił § 1 ust. 2 powyższej uchwały, zarzucając przekroczenie uprawnień przez Radę. Minister Finansów stwierdził, że art. 11 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym zawierający delegację do wydania uchwały w przedmiocie określenia wysokości opłaty za wpis na listę doradców podatkowych, daje podstawę do ustalenia tylko jednej opłaty. Nadto stwierdził, że § 21 ust. 2 pkt 11 Statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych, nie daje podstawy ustalania różnych opłat, jeżeli są pobierane z tego samego tytułu.

Na podstawie art. 127 kpa Krajowa Rada Doradców Podatkowych zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku Rada podniosła, że opłata, o której mowa w uchwale nr [...], jest opłatą za postępowanie dotyczące przekształcenia wpisu warunkowego na wpis na listę doradców podatkowych, a nie opłatą za wpis na listę doradców podatkowych. W związku z tym art. 11 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym nie ma zastosowania do tej opłaty, a stosuje się do niej jedynie § 21 ust. 11 Statutu i to wyłącznie drugą jego część, w której mowa jest o innych opłatach. Rada wskazała również, że istnieją różne podstawy prawne przekształceń wpisu warunkowego na wpis na listę doradców podatkowych.

Minister Finansów decyzją z dnia [...] września 2002r. utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r. Uzasadniając swoją decyzję Minister Finansów zgodził się ze stanowiskiem Rady, dotyczącym zróżnicowania pracochłonności postępowania w sprawach przekształcenia wpisów na listę doradców podatkowych w zależności od tego, z jakiego tytułu prawnego będzie następowało przekształcenie. Jednakże stwierdził, że brak jest przesłanek, aby od tego faktu uzależniać wysokość opłaty za wniosek. Opłata jest za rozpatrzenie wniosku, które będzie polegało na przeprowadzeniu postępowania, a następnie wydaniu decyzji administracyjnej w sprawie przekształcenia wpisu.

Zatem Rada ustaliła różną wysokość opłaty za dokonanie tej samej czynności urzędowej tj. wydanie decyzji w sprawie przekształcenia wpisu warunkowego. Podkreślono przy tym, że Krajowa Rada Doradców Podatkowych rozstrzygając w tych sprawach sprawuje funkcję organu administracji i zobowiązana jest przestrzegać zasady równego traktowania przez władze publiczne.

Na powyższą decyzję Krajowa Rada Doradców Podatkowych wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając jej naruszenie art. 11 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym oraz § 21 ust. 2 pkt 11 Statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych poprzez przyjęcie, że uchwała ta reguluje opłaty za wpis na listę doradców podatkowych, a nie opłaty za rozpatrzenie wniosków o przekształcenie wpisów warunkowych na wpisy na listę doradców podatkowych. Ponadto Rada podniosła, że analiza przepisów ustawy o doradztwie podatkowym nakazuje uznać, że słusznie została przewidziana możliwość ustalenia przez Radę różnych opłat. Czym innym jest bowiem postępowanie dotyczące rozpatrzenia wniosku o przekształcenie wpisu warunkowego na wpis na listę doradców podatkowych na podstawie art. 86 ust.4 pkt 1 ustawy o doradztwie podatkowym, a czym innym postępowanie dotyczące rozpatrzenia wniosku o przekształcenie wpisu warunkowego na wpis na listę doradców podatkowych na podstawie art. 86 ust. 4 pkt 2 lub art. 86 ust. 4 pkt 3 ustawy o doradztwie podatkowym. Zróżnicowanie wysokości opłaty w stosunku do różnych postępowań jest jak najbardziej uzasadnione i nie stanowi przekroczenia kompetencji Rady, a jedynie realizację jej ustawowych zadań

W konkluzji Rada wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy zauważyć, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), które w sprawie niniejszej mają na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zastosowanie, nie przewidują możliwości uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie. Sąd administracyjny badający legalność zaskarżonego aktu może, w razie uwzględnienia skargi wydać jedynie decyzje kasacyjną.

Przechodząc do istoty sprawy Sąd stwierdza, że przedmiotem sporu między Ministrem Finansów a Krajową Radą Doradców Podatkowych jest ocena zgodności z prawem uchwały tejże Rady Nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r. w sprawie opłaty za wniosek o przekształcenie wpisu o charakterze warunkowym na wpis na listę doradców podatkowych. Mimo, że przedmiotowa uchwała nie zawiera podstawy prawnej, to w treści skargi Rada wskazuje jako podstawę jej uchwalenia § 21 ust. 2 pkt 11 zdanie drugie Statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych, twierdząc dalej, że nie jest to opłata za wpis na listę doradców podatkowych, a opłata za rozpatrzenie wniosków o przekształcenie wpisów warunkowych na wpisy na listę doradców podatkowych.

W ocenie Sądu zarówno w jednym jak i w drugim przypadku prawo pobierania opłaty przez Krajową Radę Doradców Podatkowych musi mieć upoważnienie ustawowe. Analiza treści ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz.

86) wskazuje, że prawo Krajowej Rady Doradców Podatkowych do pobierania opłaty za wpis na listę doradców podatkowych, czy też opłaty za rozpatrzenie wniosków o przekształcenie wpisów warunkowych na wpisy na listę doradców podatkowych – na podstawie art. 86 ust. 4 ustawy o doradztwie podatkowym, wynika wyłącznie z treści art. 11 ustawy o doradztwie podatkowym. W pierwszym przypadku art. 11 mówi o tym wprost, w drugim zaś, poprzez zastosowanie art. 87 ustawy o doradztwie podatkowym, który stanowi, że do wpisów warunkowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ustawy. Przy czym odpowiednie stosowanie art. 11 odnosi się zarówno do warunkowego wpisu na listę doradców podatkowych jak i przekształcenia wpisu warunkowego we wpis.

Z treści analizowanego art. 11 wynika, że Krajowa Rada Doradców Podatkowych pobiera opłatę. Użycie liczby pojedynczej przez ustawodawcę oznacza, że brak jest podstaw do różnicowania wysokości opłaty w zależności od kategorii podmiotów, których ta opłata dotyczy. Jeżeli więc Krajowa Rada Doradców Podatkowych wydaje decyzję o przekształceniu wpisu warunkowego we wpis, to zgodnie z odpowiednim stosowaniem art. 11 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym władna jest z tego tytułu pobrać jedną opłatę niezależnie od podstawy prawnej tego przekształcenia tj. art. 86 ust. 4 pkt 1, 2 lub 3 ustawy. Podobnie pobierając opłatę za wpis dokonywany na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym Krajowa Rada Doradców Podatkowych nie jest umocowana do różnicowania wysokości tej opłaty w zależności od tego czy podstawą wpisu jest spełnienie warunków określonych w art. 6 ust. 1 czy też art. 6 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym.

Za nieuprawniony należy uznać pogląd wyrażony w skardze, że podstawę prawną uchwały Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia [...] czerwca 2002r. stanowił § 21 ust. 2 pkt. 11 zdanie drugie Statutu. Po pierwsze uchwała tego przepisu nie powołuje, a po drugie, w ocenie Sądu zapis "oraz innych opłat" zawarty w § 21 ust. 2 pkt 11 Statutu jest sprzeczny z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 11 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym i nie może stanowić podstawy ustalania jakichkolwiek świadczeń o charakterze publicznym. Bez wpływu na ocenę Sądu pozostaje fakt, że Minister Finansów tej części statutu nie zakwestionował w trybie art. 62 ustawy o doradztwie podatkowym.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.