Uzasadnienie
Kartą powołania z dnia 9 sierpnia 2000 r. Wojskowy Komendant Uzupełnień w E. powołał poborowego Macieja T. do odbycia zasadniczej służby wojskowej.
W odwołaniu od tej decyzji poborowy zawarł jednocześnie wniosek o udzielenie mu odroczenia służby wojskowej ze względu na pobieranie nauki w szkole wyższej. W przedmiocie tego wniosku Wojskowy Komendant Uzupełnień w E. wydał w dniu 22 sierpnia 2000 r. decyzję odmawiającą udzielenia odroczenia służby wojskowej z powodu nie nadesłania przez rektora uczelni zawiadomienia o przyjęciu poborowego na studia. Od tej decyzji poborowy nie wniósł odwołania.
Natomiast odwołanie Macieja T. od decyzji - karty powołania z dnia 9 sierpnia 2000 r. Wojskowy Komendant Uzupełnień w E. przekazał do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sztabowi Wojskowemu w O. Zaskarżoną decyzją z dnia 1 września 2000 r., wydaną na podstawie art. 83 ust. 1 w związku z art. 45 oraz art. 60 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16 ze zm./; par. 4 ust. 1, par. 8 ust. 1 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 czerwca 1992 r. w sprawie zasadniczej służby wojskowej i nadterminowej służby wojskowej oraz przeszkolenia wojskowego /Dz.U. nr 56 poz. 277 ze zm./ a także art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, Wojewódzki Sztab Wojskowy w O. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji /kartę powołania/ z dnia 9 sierpnia 2000 r. w sprawie powołania Macieja T. do odbycia zasadniczej służby wojskowej.
W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że przepisy art. 83 ust. 1 w związku z art. 45 oraz art. 60 ust. 1 i ust. 2 powołanej ustawy o powszechnym obowiązku obrony określają, iż wojskowy komendant uzupełnień powołuje do odbycia zasadniczej służby wojskowej, za pomocą kart powołania, poborowych uznanych za zdolnych do służby wojskowej, uwzględniając potrzeby wojska, orzeczenie komisji poborowej i komisji lekarskiej, kwalifikacje zawodowe oraz w miarę możliwości życzenia poborowych. Natomiast z przepisów par. 4 ust. 1, par. 8 ust. 1 i ust. 4 cyt. rozporządzenia wykonawczego wynika, że poborowi uznani za zdolnych do czynnej służby wojskowej podlegają powołaniu do odbycia zasadniczej służby wojskowej do dnia 31 grudnia roku kalendarzowego, w którym kończą 24 lata życia. Kartę powołania doręcza się w sposób określony w przepisach Kpa oraz nie wcześniej niż na 90 dni i nie później niż na 14 dni przed określonym w karcie terminem stawienia się do służby. W ocenie organu II instancji wszystkie wymienione warunki zostały w sprawie niniejszej zachowane.
We wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze Maciej T. kwestionując zaskarżona decyzję prosił o odroczenie mu odbycia zasadniczej służby wojskowej z uwagi na reaktywowanie studiów uniwersyteckich. Do skargi dołączył zaświadczenie Uniwersytetu W.-M. w O. z dnia 1 października 2000 r. stwierdzające, że poborowy Maciej T. jest w roku akademickim 2000/2001 studentem Wydziału OŚiR - II roku, oraz że nauka trwa 4 lata, a planowany termin jej ukończenia upływa w 2003 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Sztab Wojskowy w O. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w motywach zaskarżonej decyzji. Następnie w piśmie z dnia 2 stycznia 2001 r. Wojewódzki Sztab Wojskowy wniósł o odrzucenie skargi na zasadzie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA z uwagi na wniesienie skargi po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 35 ust. 1 ustawy o NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Przede wszystkim zauważyć należy, że zakres działania Naczelnego Sądu Administracyjnego określa przepis art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ powierzając temu Sądowi kontrolę decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie może być adresatem zawartej w skardze prośby o odroczenie odbycia zasadniczej służby wojskowej.
Rozpoznając skargę Macieja T. w zakresie swej właściwości Sąd nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia. Skarżący nie wskazał żadnych faktów ani dowodów, które by podważały zasadność powołania go do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Zaistnienia takich okoliczności Sąd nie stwierdził również z urzędu - badając sprawę niezależnie od granic skargi, zgodnie z uprawnieniem wynikającym z art. 51 wymienionej ustawy o NSA.
Natomiast podnoszone w skardze argumenty mogą stanowić podstawę ewentualnego wniosku o odroczenie odbycia zasadniczej służby wojskowej, do rozpatrzenia którego jest właściwy Wojskowy Komendant Uzupełnień w E. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nieuzasadniony jest także wniosek Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. o odrzucenie skargi, bowiem skarga opatrzona datą 2 października 2000 r. została nadana listem poleconym w dniu następnym, czyli przed upływem terminu zakreślonego w art. 35 ust. 1 ustawy o NSA, zaś w piśmie Naczelnego Sądu Administracyjnego skierowanym do organu wojskowego II instancji w dniu 24 października 2000 r. omyłkowo podano datę skargi - 20 października 2000 r.
Zatem wobec stwierdzenia, że nie zachodzi w sprawie żadna z przesłanek określonych w art. 22 ust. 2 pkt 1-3 wspomnianej ustawy o NSA, warunkujących uchylenie zaskarżonej decyzji, skarga Macieja T. podlegała oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 tej ustawy.