Uzasadnienie
Decyzją z dnia 10.09.2001 r. Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy zakwestionowaną w odwołaniu pełnomocnika Spółki z o.o. "K." z P. decyzję Urzędu Skarbowego w P. z dnia 12.06.2001 r. określającą za styczeń 2001 r. kwotę podatku od towarów i usług do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 119.611 zł oraz kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach w wysokości 1.129.532 zł i ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 371.452 zł a także określającą za luty 2001 r. kwotę podatku do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 183.957 zł i kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach w wysokości 609.226 zł oraz określającej nadpłatę w kwocie 244.416 zł.
W motywach decyzji Izba Skarbowa w W. podzieliła stanowisko organu I instancji, że działalność gospodarcza podatnika nie była działalnością sezonową czy też działalnością, która z uwagi na swój charakter uprawniałaby go do pełnego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Działalność Spółki obejmująca produkcję rowerów, ram rowerowych, części i akcesoriów do rowerów, sprzętu sportowego i rehabilitacyjnego, sprzedaż hurtową i detaliczną artykułów sportowych /w tym rowerów/, usługi lakierni i usługi transportowe prowadzona jest bowiem przez cały rok, a sam proces produkcyjny nie jest długotrwały.
Występujące zaś w ciągu roku wahania tak po stronie sprzedaży towarów, jak i zakupów, nie można uznać za zjawisko szczególne. Sam natomiast fakt, że główny produkt podatnika - rower - jest używany sezonowo nie przesądza o charakterze produkcji, która może być prowadzona cały rok, bez uzależnienia od działania praw przyrody.
W uzasadnieniu decyzji Izby Skarbowej w W. stwierdzono ponadto, że wykazanie przez podatnika w deklaracji VAT-7 pełnej kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym /mimo, że nastąpiło to wraz z wnioskiem o taki właśnie zwrot/ - w świetle art. 27 ust. 6 powołanej wcześniej ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym uzasadniało zastosowanie sankcji określonej w tym przepisie.
Za prawidłowe uznała Izba Skarbowa w W. ustalenia Urzędu Skarbowego w kwestii wadliwego odliczenia przez podatnika podatku naliczonego z faktur otrzymanych w późniejszym miesiącu wskazując, że na podstawie analizy dat wpływu zakwestionowanych faktur uwzględniono wyłącznie faktury wpisane do dziennika korespondencji, otrzymane pocztą oraz dwie faktury otrzymane wraz z towarem, których odbiór został pisemnie potwierdzony, co potwierdziły zeznania pracowników. Jako nietrafne określono przy tym twierdzenie strony, że obowiązujące przepisy nie określają wymogów w zakresie dokumentowania daty i sposobu otrzymania faktury podając, że obowiązek odpowiedniego, tj. nie budzącego żadnych wątpliwości dokumentowania daty wpływu faktury wynika z faktu, iż to podatnik musi dowieść, że prawidłowo /tj. we właściwym miesiącu/ dokonał odliczenia podatku naliczonego.
Nie zgodziła się również Izba Skarbowa w W. z twierdzeniem strony, że w rozliczeniu podatku naliczonego za luty 2001 r., dokonanym przez Urząd Skarbowy winny być uwzględnione faktury zakwestionowane w styczniu 2001 r. powołując się w tym zakresie na treść art. 19 ust. 1 i ust. 3b ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Z kolei w kwestii 5 faktur wystawionych przez Spółkę dla P.H.U. "L." ze S.-K. /nie zaewidencjonowanych w ewidencji sprzedaży Spółki "K."/ organ odwoławczy stwierdził, że fakty korygujące do tych faktur nie spełniają wymogów prawidłowej faktury korygującej i nie mogą wpłynąć na zmianę rozliczenia podatku za styczeń 2001 r. Faktury te w rzeczywistości nie korygowały faktur pierwotnych gdy uwzględnić, że ujęte w nich wszystkie dane /ilość, cena jednostkowa, wartość towaru bez podatku, kwota podatku, wartość towaru z podatkiem/ przed korektą i po niej były takie same, a wartości korekty co do poszczególnych towarów nie podano. Co prawda w danych po korekcie nie podano stawki podatku, ale ujęto kwotę podatku i wartość towaru wraz z podatkiem w kwotach nie zmienionych.
Podatek VAT wykazany na tych fakturach winien być więc ujęty w rozliczeniu za styczeń 2001 r. i odprowadzony do Urzędu Skarbowego na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, skoro Spółka wystawiła owe 5 faktur, w których wykazała podatek a następnie wprowadziła je do obrotu prawnego poprzez doręczenie nabywcy.
Twierdzenia strony, że faktury te dokumentują tę samą sprzedaż /na którą wystawiono inne faktury/ oraz że pomyłka w tym zakresie spowodowana była awarią systemu komputerowego uznano za pozbawione znaczenia.
W skardze na powyższą decyzję Spółka z o.o. "K." zarzuciła, że wydano ją z naruszeniem art. 10 ust. 2, art. 19 ust. 1, art. 21 ust. 4 i 5, art. 27 ust. 6 i art. 33 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym a także z naruszeniem art. 14 par. 6, art. 120, art. 121 par. 1, art. 122 i art. 210 par. 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.
Wskazując na powyższe Spółka wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji.
Zdaniem strony skarżącej, wbrew ustaleniom organów obu instancji jej działalność ma charakter sezonowy gdy zważyć, że popyt i możliwość sprzedaży produkowanych, przez Spółkę rowerów uzależnione są od warunków atmosferycznych. Wskazuje na to różnica pomiędzy wielkością sprzedaży w maju 2000 r. /22,03 procent całości sprzedaży/ a sprzedażą w listopadzie 2000 r. /1,75 procent sprzedaży/.