Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2002r. Minister Finansów na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 253 i art. 208 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia [...] maja 2002r. umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie z wniosku M. K. z dnia [...] marca 2002r. w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] lipca 1996r.
W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów stwierdził, iż nadzwyczajny tryb postępowania podatkowego nie ma zastosowania do uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego, czyli decyzji skutkującej powstaniem zobowiązania podatkowego. Wynika to wprost z art. 253 § 2 pkt 1 O.p. Wobec bezprzedmiotowości postępowania należało postępowanie umorzyć. Ponadto Minister Finansów stwierdził, że gdyby nawet nie miał zastosowania w sprawie art. 254 § 2 pkt 1 O.p. to zgodnie z art. 256 § 1 O.p. organ podatkowy odmawia wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, jeżeli żądanie zostało wniesione po upływie roku od jej doręczenia.
W skardze podatniczka zarzuca, iż zaskarżona decyzja nie rozstrzyga jej kwestii, a jedynie powiela wcześniejsze orzeczenia organów podatkowych. Podnosi, że decyzja Urzędu Skarbowego, której domaga się uchylenia, jest krzywdząca. W dalszym ciągu podnosi kwestie merytoryczne dotyczące decyzji wymiarowej.
Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest oczywiście bezzasadna.
Ordynacja podatkowa odmiennie, niż to czyniły obowiązujące w sprawach podatkowych przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w art. 253 § 1 stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nie nabyła prawa, może być uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes podatnika.
Natomiast w art. 253 § 2 pkt 1 O.p. normodawca postanowił, iż nie stosuje się przepisu § 1 do decyzji ustalającej, albo określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Wobec tego, że decyzja ostateczna Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] lipca 1996r. jest decyzją ustalającą podatniczce podatek od towarów i usług za okres: październik 1995r. – kwiecień 1996r. zasadnie przyjęły organy podatkowe, iż powyższa decyzja nie może być uchylona, ani zmieniona w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego. Konsekwencją powyższego stwierdzenia jest umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Na marginesie należy zaznaczyć, że podnoszone przez skarżącą argumenty nie mają w rozpatrywanej sprawie najmniejszego znaczenia. W rozpoznawanej sprawie decydowały wyłącznie względy formalne. Z treści pism skarżącej wynika, że nie rozumie ona powyższych kwestii i nie rozróżnia trybu zwykłego od trybu nadzwyczajnego, który ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Argumenty dotyczące prawidłowości decyzji wymiarowej Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...].07.1996r. mogłyby stanowić ewentualne zarzuty w postępowaniu odwoławczym, gdyby skarżąca w terminie z tego trybu skorzystała.
W związku z tym, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.
- s. J. Rypina s. B. Dauter s. J. Sokołowska