Postanowienie WSA w Warszawie z 19 kwietnia 2004 r., III SA 2987/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 19 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi K. L. na decyzję Izba Skarbowa w W. Ośrodek Zamiejscowy w [...] z dnia r. Nr w przedmiocie: Wznowienie postępowania p o s t a n a w i a Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

Skład

Sędzia WSA Grażyna Nasierowska przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z dnia 27 maja 2003 r., sygn. akt III SAB 28/03 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę K. i I. L. na bezczynność Izby Skarbowej w W. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r..

Sąd podkreślił, że z akt sprawy wynika, że fakt aktywnego uczestnictwa radcy prawnego K. K. w postępowaniach podatkowych, egzekucyjnych i sądowoadministracyjnych w sprawach, w które zaangażowane były i są interesy skarżących zdecydowanie przeczy ich wyjaśnieniom.

Sąd wyjaśnił m.in., że zapowiedź skarżących dotycząca wyjaśnienia I okoliczności przestępstwa" (sfałszowanie dowodów i potwierdzenie nieprawdy) i w toku postępowania prokuratorskiego, a później sądowego nie stanowi - w świetle art. 201 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 59 ustawy o NSA podstawy do zawieszenia postępowania sądowego.

2. Pismem z [...] października 2003 r., skarżący wnieśli o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wydaniem wyroku z dnia 27 maja 2003 r., sygn. akt III SAB 28/03. Kolejnym pismem z [...] marca 2004 r. skarżący zarzucili m.in., że pełnomocnikiem w ich sprawach nie był radca prawny K. K. oraz że podatnikiem podatku od towarów i usług jest K. L.. Oznacza to zdaniem skarżących, że "skład orzekający poświadczył nieprawdę".

W piśmie z [...] marca 2004 r. skarżący podając podstawę do wznowienia, tj. art. 272 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazali na środki dowodowe, wcześniej już przesyłane do Sądu, | które - zdaniem skarżących "nie były wykorzystywane w tych postępowaniach i sądowych, pomimo ich złożenia jako dowodu do Naczelnego Sądu I Administracyjnego, gdyż zostały usunięte (wykradzione) z tych akt sądowych".

W kolejnym piśmie z dnia [...] kwietnia 2004 r. skierowanym do Naczelnego i Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazanym [...] kwietnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący ponawiając wniosek o wznowienie postępowania sądowego przedłożyli jako załączniki:

1. pismo z dnia [...] sierpnia 1998 r. zawiadamiające Izbę Skarbową w R., że skarżący cofają pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu na podstawie pełnomocnictwa z dnia [...] kwietnia 1995 r.,
2. pełnomocnictwo z dnia [...] kwietnia 1995 r.,
3. pełnomocnictwo z dnia [...] kwietnia 1996 r.,
4. zawiadomienie z dnia [...] kwietnia 2000 r. skierowane do Pierwszego

Urzędu Skarbowego w R. o wycofaniu pełnomocnictwa udzielonego w dniu [...] kwietnia 1995 r. radcy prawnemu K. K. zawierające informację, że "ewentualne reprezentowanie nas przez radcę prawnego Pana K. K. jest możliwe lecz na podstawie pełnomocnictwa jakiego Mu udzielimy do konkretnej czynności w danej sprawie",

5. skargę do Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. " o spowodowanie by organy podatkowe (Pierwszy Urząd Skarbowy w R.) zaprzestały uznawać radcę prawnego Pana K. K. za naszego pełnomocnika w sprawach podatkowych w tym postępowaniach egzekucyjnych", zawierająca informację, że "o ile będzie reprezentował nas radca prawny Pan K. K. to ewentualnie na podstawie pełnomocnictwa jakie mu udzieliliśmy do konkretnej czynności w danej sprawie".

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Należy przede wszystkim wyjaśnić, że skarżący upatrują podstawy do wznowienia postępowania sądowego w art. 272 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym wznowienie postępowania może nastąpić na żądanie strony, które należy wnieść w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego niezgodność aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Przepis ten oczywiście nie ma zastosowania w sprawie obecnie rozpatrywanej.

Skarżący - jak się wydaje - podstawę do wznowienia postępowania sądowego upatrują w brzmieniu art. 273 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W przepisie tym jest mowa o nowoodkrytych środkach dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać na skutek ich nieznajomości. Należy stwierdzić, że w sprawie rozpatrywanej nie jest spełniona przesłanka prawna zawarta w powyższym przepisie. Z pism skarżących oraz załączników wynika, że skarżący powtarzają argumenty i przytaczają dowody, które wcześniej przedkładali. Nie można zatem zasadnie mówić o wykryciu nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać. Chodzić zatem może o takie okoliczności faktyczne, względnie dowody, które dotyczą podstawy skargi, które uzasadniają przytoczony w niej stan faktyczny (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 1982 r., II CO 1/82, OSP 1984 z. 2, poz. 27).

Sąd ponadto zauważa, że nie zachodzi związek przyczynowy między powołaną podstawą wznowienia a treścią wydanego orzeczenia. Przyczyny wznowienia, o których stanowi art. 273 §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają charakter względny. Sąd stwierdza, po dokonaniu analizy załączonych do sprawy pism skarżących, że ustalenia faktyczne Sądu są prawidłowe.

W świetle powyższego brak jest podstaw do wznowienia postępowania sądowego, bowiem okoliczności lub środki dowodowe, mające uzasadniać dopuszczalność skargi o wznowienie, zostały w poprzednim postępowaniu powołane przez stronę (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 października 1980 r., I PO 12/80). Pojęcie "wykrycie" odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nie ujawnionych i podówczas nieujawnialnych, bo nieznanych stronom (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1968 r., I CO 1/68; OSNC 1969/2/36).

Natomiast zapowiedź wyjaśnienia "okoliczności przestępstwa" nie stanowi okoliczności faktycznej ani środka dowodowego, o którym mowa w art. 273 §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zatem wobec braku ustawowej podstawy do wznowienia postępowania, Sąd na mocy art. 280 §1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.