Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 24 kwietnia 2001 r., III SA 30/01

Sprawa

sprawy ze skargi Krzysztofa W. na decyzję z dnia 10.11.2000 r. Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. (...) w przedmiocie zwolnienia z odbycia zasadniczej służby wojskowej - uchyla zaskarżoną decyzję.

Teza

Poborowy z uwagi na wiek nie może zostać przeniesiony do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej /art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej - Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16 ze zm./.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 10.11.2000 r. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. na skutek odwołania wniesionego przez Krzysztofa W. od decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień w E. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji podniósł, że poborowy z uwagi na wiek nie może zostać przeniesiony do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej /art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r./.

Jednocześnie poborowy nie spełniał warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej Nr 26/MON z dnia 22.09.2000 r., albowiem przed dniem 1.07.1999 r. nie korzystał z odroczenia zasadniczej służby wojskowej ze względu na prowadzenie gospodarstwa rolnego.

W skardze na powyższą decyzję Krzysztof W. podniósł, że przed 1.07.1999 r. prowadził i prowadzi gospodarstwo rolne co uzasadnia przeniesienie do rezerwy bez odbycia zasadniczej służby wojskowej na podstawie par. 1 ust. 1 powołanego zarządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 września 2000 r.

W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w O. wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest zasadna jakkolwiek z innych przyczyn niż w skardze. Z treści obu zaskarżonych decyzji wynika, że materialnoprawną podstawą prawną negatywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia było zarządzenie Nr 26/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 września 2000 r. w sprawie przeniesienia do rezerwy niektórych grup poborowych bez odbycia zasadniczej służby wojskowej, wydane na podstawie art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 1987 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

Zważyć w związku z tym należy, że zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, która obowiązuje od dnia 17 października 1997 r., źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Te ostatnie zgodnie z art. 92 ust. 1 Konstytucji mogą być wydawane przez organy wskazane w Konstytucji na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania.

Mając powyższe na uwadze należało przyjąć, iż oparcie się przez organ administracji w swojej decyzji na akcie prawnym sprzecznym z Konstytucją powoduje iż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego w stopniu istotnym, uzasadniającym jej uchylenie.

Z tych względów i na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 1 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA należało orzec jak w sentencji.