Uzasadnienie
Pismem z 29 października 2003 r. J. Sp. z o.o. ZPChr wniosła skargę na powołaną na wstępie decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Do skargi załączono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 stycznia 2004 r. odmówił skarżącej spółce zwolnienia od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skarżącą na powołane wyżej postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 maja 2004 r. sygn. akt FZ 16/04 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Administracyjnemu I instancji.
Postanowieniem z 19 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po ponownym rozpatrzeniu sprawy, poprzedzonym uzupełnieniem materiału dowodowego, oddalił wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem 31 stycznia 2005 r. sygn. akt FZ 730/04 oddalił zażalenie wniesione przez skarżąca spółkę na powyższe postanowienie.
Wezwaniem z 5 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100.000 zł. W wezwaniu tym pouczono skarżącego, iż nieuzupełnienie w/w braku skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca spółka ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z 31 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, tj. w zakresie częściowym.
Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skarżącą spółkę na powołane wyżej postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 września 2005 r. sygn. akt FZ 417/05 oddalił przedmiotowe zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z 12 października 2005 r. po raz kolejny wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100.000 zł. W wezwaniu tym pouczono stronę skarżącą, iż nieuzupełnienie w/w braku skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma spowoduje odrzucenie skargi. Niniejsze wezwanie zostało doręczone, zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, 24 października 2005 r.
W piśmie z 29 października 2005 r. zatytułowanym "zażaleniem" na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczące uiszczenia wpisu sądowego, pełnomocnik spółki wniósł o zmianę treści zarządzenia i orzeczenie zwolnienia od wpisu sądowego. W uzasadnieniu pisma wskazano na trudną sytuację finansową spółki. Podniesiono, że pomimo, iż w przeszłości firma prowadziła działalność gospodarczą znacznych rozmiarów, aktualnie z przyczyn od niej niezależnych – nie może prowadzić żadnej działalności. Ponadto w piśmie tym skarżąca spółka nie przedstawiła żadnych nowych okoliczności dotyczących jej sytuacji finansowej.
W ocenie Sądu, powyższe pismo należało potraktować jako kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Sąd wskazuje, iż w przedmiotowej sprawie skarżąca spółka mimo wezwania nie uiściła wpisu sądowego.
Sąd podkreśla, iż na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie mógł mieć wpływu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. We wniosku tym skarżąca spółka nie przedstawiła żadnych innych okoliczności, ponad te, które były przedmiotem rozważań w zakończonych prawomocnie postępowaniach w przedmiocie prawa pomocy.
Wskazać bowiem należy, iż nie przerywa terminu do uiszczenia wpisu sądowego, wniosek skarżącego, który został złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości ponoszenia przez skarżącego kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 powołanej ustawy, Sąd postanowił jak w sentencji.