Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2002 r. Urząd Skarbowy w O. na podstawie art. 11a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) ustalił jednoosobowej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością R. zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym obuwia sportowego w kwocie [...] zł. Decyzja ta została oparta na ostatecznej decyzji Urzędu Celnego w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1999 r. Z akt sprawy wynika, że decyzja organu celnego została przekazana do organu podatkowego w celu prowadzenia wynikającej z niej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu tej decyzji organ celny stwierdził, że spółka w dniu [...] kwietnia 1997 r. wyprowadziła z prowadzonego przez nią składu celnego, składowane w nim obuwie w celu wywozu poza polski obszar celny. Z ustaleń polskich i czeskich organów celnych wynika, że obuwie to nie zostało wywiezione poza polski obszar celny.
W związku z tym Urząd Celny wydał wymienioną decyzją, w której dopuścił wyprowadzone ze składu celnego obuwie do obrotu na polskim wymierzył należne cło oraz podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów na polski obszar celny w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2002 r. Urząd Skarbowy powtórzył wszystkie motywy uzasadnienia zawarte w uzasadnieniu decyzji Urzędu Celnego.
Od decyzji tej wspólnik spółki R. S. wniósł odwołanie do Izby Skarbowej w W. W odwołaniu podatnik podniósł, że towary wyprowadzone przez niego ze składu celnego według posiadanych przez niego dokumentów opuściły polski obszar celny. Ponadto w odwołaniu wywodzono, że należności celne i podatkowe wynikające z faktu wyprowadzenia na polski obszar celny składowanych towarów nie obciążają prowadzącego skład celny.
Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2002 r. Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy drugiej instancji podzielił stanowisko wyrażone w decyzji organu pierwszej instancji oraz wymienionej decyzji organu celnego.
Na decyzję tę R. S. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze wspólnik podnosił, że nie powinny go obciążać zobowiązania podatkowe związane z wyprowadzeniem towarów z prowadzonego przez niego składu celnego, gdyż towary te stanowiły własność innych podmiotów, które je wyprowadziły ze składu celnego i to te podmioty zdaniem skarżącego powinny zapłacić podatek.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa zarzuty skargi uznała za bezzasadne i wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie ze względu na zarzuty podnoszone w niej przez skarżącą spółkę. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z tych względów rozpoznając niniejszą sprawę Sąd zważył, że decyzje wydane w sprawie przez organy podatkowe dotknięte były wadą nieważności. W sprawie Urząd Skarbowy w O. wydał decyzję z dnia [...] maja 2002 r., w której określił skarżącej spółce podatek od towarów i usług z tytułu wprowadzenia na polski obszar celny towarów ze składu celnego, który w okresie, kiedy doszło do tego zdarzenia zgodnie z przepisami prawa celnego traktowany był jako terytorium znajdujące się poza polskim obszarem celnym. Urząd Skarbowy wydając tę decyzję nie uwzględnił faktu, że rozstrzygnięta w tej decyzji kwestia podatku od towarów i usług należnego od skarżącej spółki z tytułu importu towarów została wcześniej rozstrzygnięta w ostatecznej decyzji Urzędu Celnego w W. nr [...] z dnia[...] kwietnia 1999 r. Decyzja ta, co prawda w uzasadnieniu, lecz zawierała rozstrzygnięcie w zakresie podatku od towarów i usług.
Jednakże w ocenie Sądu tego rodzaju wada techniczna decyzji nie miała wpływu na fakt, że decyzja ta jako indywidualny akt administracyjny rozstrzygała o obowiązkach skarżącej spółki w zakresie podatku od towarów i usług wynikających z tego samego zdarzenia faktycznego, którego dotyczyła decyzja Urzędu Skarbowego, która została utrzymana w mocy zaskarżoną do Sądu decyzją Izby Skarbowej. W związku z tym nie ulegało wątpliwości, że wydana w sprawie decyzja Izby Skarbowej oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji dotknięte były wadą nieważności z powodu przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. 247 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr137, poz. 926 ze zm.).
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) rozstrzygnięto jak w sentencji.