Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 5 listopada 2003 r., III SA 3111/01

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 5 listopada 2003 r.

Sprawa

sprawy ze skargi W. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową oddala skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal (spr.), Sędziowie NSA Jerzy Rypina, Małgorzata Niezgódka-Medek
Teresa Iwaćkowska protokolant

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zakwestionowaną w odwołaniu W. D. decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] r. cofającą pozwolenie na broń palną gazową.

Powołując się na przepis art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21.05.1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. Nr 53, poz. 549) organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że zatrzymanie strony (w wyniku interwencji policyjnej w jej mieszkaniu) w stanie po spożyciu alkoholu z jednoczesnym posiadaniem przy sobie broni palnej gazowej uzasadnia cofnięcie wyjątkowego uprawnienia, jakim jest prawo do posiadania broni.

W skardze na powyższą decyzję W. D. zarzucił, że jest ona niesprawiedliwa i krzywdząca.

Skarżący podniósł, że w trakcie interwencji policyjnej nie posiadał broni przy sobie, lecz wydał ją funkcjonariuszom z metalowej kasety i nadmienił, że jego żona jest osobą chorą psychicznie, często wzywa Policję do domu, tak jak to miało miejsce krytycznego dnia.

Odpowiadając na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgromadzony materiał dowodowy dawał orzekającym organom obu instancji pełne podstawy faktyczne do uznania, że w sprawie zaszła określona w art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy o broni i amunicji przesłanka do cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń palną gazową. Ze sporządzonej bowiem notatki urzędowej sporządzonej na okoliczność interwencji w miejscu zamieszkania skarżącego, kopii raportu o zatrzymaniu skarżącego w celu wytrzeźwienia oraz z zatwierdzenia przez Prokuratora Rejonowego zatrzymania broni, amunicji i zezwolenia na broń wynika bowiem niezbicie, że w dniu 2.03.2001 r. zawartość alkoholu w wydychanym przez skarżącego powietrzu wynosiła 1, 64 promila oraz że skarżący na pasie, w kaburze miał przy sobie broń.

Mając więc na uwadze to, że stan faktyczny sprawy ustalony został w oparciu o nie budzące żadnych wątpliwości dowody Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.