Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 10 kwietnia 2001 r., III SA 3141/99

Sprawa

sprawy ze skargi Narodowego Funduszu Inwestycyjnego S.A. na decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego W.-Ś. z dnia 23.07.1999 r. (...) w przedmiocie wpłaty z zysku - uchyla zaskarżoną decyzję; (...).

Teza

W myśl art. 247 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest jej wydanie w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Chodzi tu o sytuację w której rozstrzygnięto dwa razy tę samą sprawę.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w W. decyzją z dnia 29.10.1999 r. na podstawie art. 233 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z art. 2 ust. i ust. 5 i art. 4 ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa /Dz.U. nr 154 poz. 792/ po rozpatrzeniu odwołania (...) Narodowego Funduszu Inwestycyjnego S.A. od decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego W.-Ś. z dnia 23.07.1999 r. (...) określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat z zysku za okres 01.01 - 11.05.1997 r. w kwocie 2.580.261,30 zł. i za 1997 r. w tej samej wysokości oraz stwierdzającej nadpłatę z powyższego tytułu w kwocie 536.443,20 zł. utrzymała decyzję organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu decyzji podała, że zobowiązanie z tytułu wpłat z zysku za omawiany okres określone zostało przez Urząd zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku tj. przepisem art. 2 tej ustawy. wyjaśnienia natomiast wymaga pojęcie wyniku finansowego brutto /inaczej zysk brutto lub strata brutto, który jest wynikiem z działalności gospodarczej skorygowany o saldo zysków i strat nadzwyczajnych. Wynik finansowy netto /zysk lub strata netto/ otrzymuje się po pomniejszeniu wyniku finansowego brutto o obowiązkowe obciążenia /art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości oraz zał. Nr 1 i 4 do tej ustawy/.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ww. ustawy Spółki Skarbu Państwa obowiązane są do dokonania wpłat z zysku po opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Ustawa o wpłatach z zysku nie zawiera definicji zysku dla potrzeb naliczania wpłat do budżetu, jednak cyt. wyżej przepis wyraźnie określa, iż jest to zysk po pomniejszeniu o podatek dochodowy. Jak wynika z protokółu kontroli i sprawozdani finansowych F-01, a także "Rachunku zysków i strat Funduszu" Spółka NFI sporządziła te dokumenty zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie szczególnych warunków, którym powinna odpowiadać rachunkowość narodowych funduszy inwestycyjnych, zaś do nieuregulowanych kwestii w tym rozporządzeniu stosowała przepisy zawarte w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Tak wiec NFI w rachunku zysków i strat sporządzonym za pierwszy kwartał i rok 1997 - wykazała w części J. ustalony zysk brutto, który został pomniejszony o obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego tj. o podatek dochodowy, a następnie pozostała kwota zysku stanowiska podstawę naliczenia wpłat z zysku w wysokości 15 procent.

Powyższe ustalenia zgodnie z treścią przepisu par. 8 cyt. rozporządzenia, który stanowi że na wykazywany wynik finansowy netto /zysk, stratę/ składają się m.in. zrealizowane i nie zrealizowane zyski z inwestycji. Zatem w świetle powyższego nie budzi wątpliwości jaka kwota zysku stanowi podstawę ich naliczania.

Użycie przez ustawodawcę w art. 2 ust. 5 cyt. wyżej ustawy sformułowania "zysku osiągniętego" wyraża okres czasu w jakim został on osiągnięty w rachunku narastającym, co nie oznacza, że organ podatkowy ma umocowanie prawne do wyłączenia zysku nie zrealizowanego z podstawy naliczania wpłat z zysku, bowiem byłoby to sprzeczne z powołanymi wyżej przepisami.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności:

• art. 2 i art. 217 Konstytucji;
• art. 4-6 i art. 7 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;
• art. 1 art. 2 ust. 5 i art. 4 ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa;
• art. 46, art. 53-54, art. 64-66 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;

przez ich błędną interpretacji i zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga jest zasadna, a w każdym razie zasadny jest wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji. Nie przesądzając kwestii merytorycznych należy stwierdzić iż sprawa musiała być uchylona z przyczyn formalnych. Otóż wyrokiem z dnia 18 maja 2000 r. III SA 1081/99 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31.03.1999 r. (...), która uchyliła decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego W.-Ś. z dnia 21.12.1995 r. (...) określającą wysokość zobowiązania z tytułu wpłat z zysku za okres od 1.01. 1997 r. do 31.05.1997 r.

Konsekwencją wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jest, że aktualne stało się odwołanie na decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 21.12.1998 r, (...).

Jednocześnie w obiegu prawnym pozostawała decyzja Izby Skarbowej w W. z dnia 29.10.1999 r. (...) utrzymująca w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa Śródmieście z dnia 23.07.1999 r. (...), który określał Spółce zupełnie inną wysokość zobowiązania z tytułu wpłat z zysku. W pierwszym przypadku za okres od 1.01.97 do 31.05.1997 r., a w drugim przypadku za okres od 1.01.1997 r. do 11.05.1997 r.

W tej sytuacji w sprawie niniejszej zachodziły przesłanki do wznowienia postępowania.

Z tych względów i na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzeczono jak w wyroku.