Uzasadnienie
Strona wnosząc skargę - na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2003r. i utrzymującą ją w mocy decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2003r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2000r., utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego W. –M. z dnia [...] grudnia 1996r. o odpowiedzialności B. W. za zobowiązania "[...] " Spółka z o. o. w W. - uiściła wpis w kwocie [...] zł. W dniu [...] grudnia 2003r. skarżącego wezwano do podania wartości przedmiotu sporu i uiszczenia od tej kwoty wpisu, obliczonego we własnym zakresie według zasad wskazanych, pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu [...] grudnia 2003r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od wpisu ponad część już uiszczoną, podając jednocześnie, że wartość przedmiotu sporu wynosi [...] zł. Natomiast w dniu [...] stycznia 2004r., w związku z wezwaniem do złożenia oświadczenia obejmującego dokładne dane o aktualnym stanie rodzinnym, majątku i wysokości dochodów stanowiących podstawę utrzymania, stwierdził, że przedmiot skargi nie dotyczy należności pieniężnych i przedłożył odpis pisma Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym dla W. –M.. W dniu [...] lutego 2004r. skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W odpowiedzi na to pismo skarżący w dniu [...] lutego 2004r. cofnął skargę, jako powód podając, że kwestia dopuszczalności drogi sądowej została negatywnie rozstrzygnięta przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, w tych warunkach rozpoznanie skargi jest zbędne.
Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny
■&' w Warszawie uznał, że cofnięcie skargi przed uiszczeniem należnego wpisu w prawidłowej wysokości wiąże sąd. Skarżący jest bowiem dysponentem skargi i może w zasadzie samodzielnie nią rozporządzać. Czynność procesowa strony dotycząca cofnięcia skargi podlega wprawdzie kontroli sądu, stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., ale tylko wtedy, gdy z materiału dowodowego sprawy lub oświadczenia stron wyraźnie wynika, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne lub zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (por. też poglądy doktryny, przedstawione do treści art. 203 § 4 k.p.c. - S. Dmowski w Komentarzu do Kodeksu postępowania cywilnego, T. 1, Warszawa C.H. BECK 200Ir., s. 932-934).
W niniejszej sprawie przesłanki te nie zachodzą, gdyż strona - mimo argumentacji przywołanej we wniosku o cofnięcie skargi - nie jest zainteresowana dalszym postępowaniem w sprawie. Wiąże sie ono z ponoszeniem znacznych kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy zasadne jest umorzenie postępowania na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz w związku z art. 97 ☻1 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
O zwrocie wpisu Sąd postanowieł stosownie do art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. 2