Uzasadnienie
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Daniel S. zakwestionował orzeczenie Wojskowej Powiatowej Komisji Lekarskiej (...) w W. i korygujące je orzeczenie M. Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w W. z dnia 19 października 2000 r. (...). Uznał on, że stwierdzone wady uniemożliwiają mu "funkcjonowanie w wojsku". Wskazał na powszechnie znane zjawisko "fali" oraz na nieuniknioność poddania go stresom i sytuacjom ekstremalnym. Podkreślił, iż swój pobyt w wojsku będzie przeżywał "samotnie, bez rodziców, ciągle smutny i zamyślony nad swoim losem". Wniósł w związku z tym o zwolnienie go przez Sąd od służby wojskowej.
W odpowiedzi na skargę podniesiono:
W dniu 11 września 2000 r. rozpatrując odwołanie poborowego Daniela S. od orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej (...) w W. uznającego go za zdolnego do służby wojskowej /kat. A/ M. Wojewódzka Komisja Lekarska w W. mając na uwadze w szczególności załączone do akt poborowego opinie psychologów skierowała poborowego do konsultacji - specjalisty psychiatry. Do dnia 19 października 2000 r. poborowy nie zgłosił się z opinią psychiatryczną do Komisji - chociaż miał na to czas 39 dni. Wyznaczeni zarządzeniem Wojewody M. dla potrzeb M. Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej psychiatrzy, takie badania przeprowadzają w ciągu 1-2 dni. Poborowy wykonał badanie psychiatryczne dopiero 16 listopada 2000 r., miesiąc po wydaniu orzeczenia. Jak zauważono w odpowiedzi na skargę, ponieważ rozpatrywanie odwołań dobiegało końca i Komisja Lekarska skończyła swoją działalność, a poborowy mimo prawidłowo otrzymanego kolejnego wezwania nie zgłosił się, to rozpatrując pod nieobecność poborowego jego odwołanie, "wyjątkowo łagodnie potraktowała Daniel S. rozpoznając u niego nerwicę sytuacyjną /bez opinii psychiatry/ i orzekając odroczenie służby wojskowej na okres 12 miesięcy, dając tym samym czas i możliwość poborowemu na wykonanie badań lekarskich".
Z opinii specjalisty psychiatry wynika, że poborowy Daniel S. ma następujące rozpoznanie: osobowość niedojrzała emocjonalnie i społecznie zależna. Zaproponował on par. 69 pkt 1 do zał. Nr 1 rozporządzenia MON z dnia 30 czerwca 1992 r. /Dz.U. nr 57 poz. 278 ze zm./ kwalifikujący poborowego za zdolnego do odbycia służby wojskowej - kat. A, a zatem M. Wojewódzka Komisja Lekarska w W. wydała orzeczenie korzystniejsze odraczając poborowemu służbę wojskową na okres 12 miesięcy.
Odnośnie pozostałych zarzutów podnoszonych w skardze o stwierdzonych w zaskarżonym orzeczeniu poważnych schorzeniach. W odpowiedzi na skargę wyjaśniono co następuje:
1/ wysoki wzrost nie jest żadnym schorzeniem ani ułomnością jest jedynie wskazówką dla organów wojskowych, gdzie ewentualnie mógłby być poborowy wykorzystany w wojsku, 2/ krótkowzroczność obu oczu jest zgodnie z opinią specjalisty - okulisty skorygowaną wadą wzroku nie upośledzającą sprawności ustroju, 3/ skrzywienie kręgosłupa niewielkiego stopnia zgodnie z opinią badającego poborowego specjalisty - ortopedy wchodzącego w skład M. Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej również nie upośledza, sprawności ustroju, 4/ podnoszona przez poborowego leworęczność nie stanowi żadnego problemu w służbie wojskowej, gdyż istnieje możliwość przestawiania przyrządów celowniczych dla leworęcznych.
Powołując się na te fakty stwierdzono, że poborowy Daniel S. po upływie czasowej niezdolności do służby wojskowej będzie z urzędu skierowany przez Komendanta właściwej wojskowej komendy uzupełnień do komisji lekarskiej, gdzie będzie mógł ponownie przedłożyć dokumentację lekarską, a w szczególności dowody z leczenia w Poradni Zdrowia Psychicznego, na podstawie których Komisja ponownie będzie orzekała o stopniu zdolności poborowego do służby wojskowej. Mając to na uwadze wniesiono o oddalenie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jest rzeczą znamienną, że skarżący nie sformułował żadnego zarzutu naruszenia prawa, powołując się jedynie na ogólne uwarunkowania osobowościowe. Naczelny Sąd Administracyjny bada wyłącznie zgodność z prawem kwestionowanych aktów i czynności, co oznacza, iż jest on władny wzruszyć dany akt bądź czynność tylko w razie naruszenia obowiązującego prawa. W rozpatrywanym przypadku w sposób rzetelny i wyważony oceniono stwierdzone wady zdrowotne skarżącego wyprowadzając na tej podstawie korzystną dla niego konkluzję prawną. Uznano go mianowicie za czasowo niezdolnego do służby wojskowej do dnia 19 października 2001 r. /kategoria B-12/. Taka kwalifikacja pozwala na uzupełnienie badań, a więc ponowne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem opinii właściwych specjalistów. Zapadłe rozstrzygnięcie nie przesądza zatem o wyniku przyszłego badania, przeciwnie - stwarza podstawę do wnikliwego rozpoznania w przyszłości stanu zdrowia skarżącego.
Ponieważ zaskarżony akt nie narusza tak prawa materialnego, jak i procesowego, na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.