Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji w O. decyzją z dnia 13 września 1999 r. cofnął Romanowi Z. pozwolenie na posiadanie broni palnej krótkiej.
Decyzję tę doręczono Romanowi Z. w dniu 17 września 1999 r.
W dniu 14 października 1999 r. Roman Z. złożył w Komendzie Wojewódzkiej Policji w O. odwołanie od powyższej decyzji podnoszące zarzuty natury merytorycznej.
Jednocześnie skarżący wywodził, iż decyzja dotarła do niego dopiero w dniu 2 października 1999 r. albowiem pracując w W. nie miał kontaktu z rodziną i nie wiedział o odbiorze decyzji przez domowników.
Komendant Główny Policji w dniu 9 listopada 1999 r. wydał postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wywodząc, że prośbę o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Warunku tego skarżący nie spełnił, albowiem ostatnim dniem do złożenia wniosku o przywrócenie terminu był dzień 11 października 1999 r. a prośbę powyższą wraz z odwołaniem wniesiono w dniu 14 października 1999 r.
Postanowieniem z dnia 9.11.1999 r. Komendant Główny stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych postanowień wywodząc, iż pozostawał w błędnym przekonaniu, że termin 14-dniowy do wniesienia odwołania liczy się od dnia faktycznego zapoznania się z decyzją administracyjną, a nie od daty pokwitowania odbioru przez domowników.
Skarżący wywodził następnie, iż uzyskane pozwolenie na broń palną stanowi dla niego istotny argument dla uzyskania pracy w zawodzie pracownika ochrony.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści skargi wynika, iż Roman Z. jej zakresem objął oba postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia 9 listopada 1999 r.
Skarga jest oczywiście bezzasadna.
Warunkiem skuteczności czynności procesowej w zakresie wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Tym ustawowym terminem do wniesienia odwołania jest okres 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Niedotrzymanie powyższego terminu powoduje ujemne skutki procesowe w postaci utraty prawa do wniesienia środka zaskarżenia. Obowiązek badania dotrzymania terminu spoczywa na organie odwoławczym. W razie stwierdzenia uchybienia terminowi organ odwoławczy stwierdza tę okoliczność w drodze postanowienia /art. 134 Kpa/. W rozpatrywanej sprawie skarżący miał świadomość, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy stwierdził jednocześnie, iż Roman Z. nie dotrzymał terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z decyzją zapoznał się w dniu 2 października 1999 r. a prośbę ową złożył w dniu 14 października 1999 r., a więc po upływie 7 dni, o których mowa w art. 58 par. 2 Kpa.
Nie jest natomiast dopuszczalne przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w art. 58 par. 2 Kpa /art. 58 par. 3 Kpa/.
Mając powyższe na uwadze Sąd skargę jako nieuzasadnioną oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.